ناسا هدفگذاری برای پرتاب تاریخی آرتمیس ۲ در اوایل مارس
- ناسا ۶ مارس را به عنوان اولین تاریخ ممکن برای پرتاب مأموریت آرتمیس ۲ اعلام کرد.
- این مأموریت برای اولین بار پس از پنج دهه، فضانوردان را به مدار ماه خواهد برد.
- آزمایش حیاتی "رژه تر مرطوب" پرتابگر SLS با موفقیت انجام شد.
- خدمه چهارنفره شامل اولین زن و اولین مرد سیاهپوستی است که به مدار ماه سفر میکنند.
- این پروژه گامی کلیدی برای بازگشت پایدار انسان به ماه و در نهایت سفر به مریخ است.
هدفگذاری برای یک پرتاب تاریخی
ناسا تاریخ ۶ مارس (۱۶ اسفند) را به عنوان اولین فرصت ممکن برای پرتاب مأموریت تاریخی آرتمیس ۲ تعیین کرده است. این مأموریت برای نخستین بار پس از گذشت بیش از پنج دهه، فضانوردان را به سمت ماه خواهد برد. اعلام این تاریخ هدف پس از یک کنفرانس خبری در ۲۰ فوریه و به دنبال تکمیل موفقیتآمیز یک آزمایش حیاتی به نام "رژه تر مرطوب" انجام شد.
در این آزمایش که در ۱۹ فوریه به پایان رسید، موشک غولپیکر سامانه پرتاب فضایی (SLS) سوختگیری کامل شد و فرآیند شمارش معکوس پرتاب تا مراحل پایانی شبیهسازی گردید. موفقیت در این آزمون، یک گام ضروری و امیدوارکننده برای حفظ برنامه زمانی پرتاب بود. با این حال، مقامات ناسا تأکید کردند که این تاریخ قطعی نیست و به نتایج چندین بررسی فنی در حال انجام وابسته است.
لوری گلیز، مدیر برنامه ماه تا مریخ ناسا، در کنفرانس خبری اعلام کرد که کارهای زیادی در پیش است. این کارها شامل تحلیلهای پس از آزمایش رژه تر، انجام برخی فعالیتهای مهم در سکوی پرتاب و برگزاری یک بررسی چندروزه آمادگی پرواز در هفته آینده میشود. با در نظر گرفتن این تاریخ هدف، چهار عضو خدمه آرتمیس ۲ از ۲۰ فوریه دوره قرنطینه دو هفتهای خود را در هوستون آغاز کردند.
عبور از چالشهای فنی
آزمایش رژه تر مرطوب اخیر، دومین تلاش ناسا برای سوختگیری موشک SLS روی سکوی پرتاب بود. تلاش اول که در دوم فوریه به پایان رسید، با مشکلاتی از جمله نشت هیدروژن و سایر مسائل فنی همراه شد و باعث شد ناسا آزمایش را با حدود پنج دقیقه باقیمانده به پایان شمارش معکوس متوقف کند. این شکست، نگرانیهایی را درباره آمادگی سامانه پرتاب ایجاد کرده بود.
در آزمایش موفقیتآمیز روز ۱۹ فوریه، تیم کنترل مأموریت دو بار شمارش معکوس نهایی پرتاب را با موفقیت به انجام رساند. ناسا اعلام کرد که با نصب واشرها و درزگیرهای جدید در محل اتصال خطوط سوخترسانی، مشکل نشت هیدروژن برطرف شده و غلظت سوخت هیدروژن در سطح مجاز حفظ شد. این آزمایش البته بدون چالش نبود و در مراحل اولیه، مرکز کنترل پرتاب به طور موقت ارتباط خود با خدمه روی زمین را از دست داد.
تیم عملیاتی برای ادامه فرآیند سوختگیری، موقتاً به سامانه ارتباطی پشتیبان روی آورد و پس از مدتی ارتباط عادی برقرار شد. لوری گلیز با اشاره به این موفقیت گفت: «دیروز توانستیم موشک SLS را در بازه زمانی برنامهریزی شده به طور کامل سوختگیری کنیم. همچنین شمارش معکوس پرتاب را با موفقیت نشان دادیم.» این پیشرفت، مسیر را برای پرتاب واقعی هموارتر کرد.
خدمهای که تاریخ میسازند
مأموریت آرتمیس ۲ قرار است چهار فضانورد را در یک سفر دهروزه به دور ماه ببرد. این پروژه نه تنها بازگشت انسان به ماه پس از پنجاه سال را رقم میزند، بلکه از نظر ترکیب خدمه نیز تاریخی است. برای اولین بار یک زن و یک مرد سیاهپوست عضو خدمه یک مأموریت ماه خواهند بود. این گامی نمادین و مهم در مسیر تنوع و فراگیری در اکتشافات فضایی محسوب میشود.
خدمه چهارنفره این مأموریت شامل سه فضانورد ناسا هستند: فرمانده رید وایزمن، خلبان ویکتور گلاور و متخصص مأموریت کریستینا کخ. چهارمین عضو خدمه، جرمی هانسن، فضانورد آژانس فضایی کانادا و متخصص مأموریت است. پرتاب این گروه به مدار ماه، همکاری بینالمللی در اکتشافات فضای عمیق را نیز به نمایش خواهد گذاشت.
موشک غولآسای آرتمیس که از کپسول خدمه اوریون روی مرحله اصلی سامانه پرتاب فضایی تشکیل شده، حدود ۹۸ متر ارتفاع دارد و یکی از قدرتمندترین موشکهای ساختهشده تاکنون است. این پرتابگر در لحظه بلند شدن از سکوی پرتاب، حدود ۴ میلیون کیلوگرم نیروی رانش تولید میکند. قدرت عظیم این موشک برای رساندن محموله سنگین به سمت ماه ضروری است.
گامی به سوی ماه و فراتر از آن
موفقیت مأموریت آرتمیس ۲ تنها یک پرواز آزمایشی با خدمه نیست، بلکه سنگ بنای حیاتی برای برنامههای بلندپروازانهتر ناسا محسوب میشود. اگر این مأموریت با موفقیت پرتاب شود، خدمه خود را به دور ماه ببرد و سپس سالم به زمین بازگرداند، ناسا دادهها و تجربیات ارزشمندی را برای گام بعدی جمعآوری کرده است.
گام بعدی، مأموریت آرتمیس ۳ است که هدف آن فرود آوردن فضانوردان روی سطح ماه در سال ۲۰۲۸ است. دادههای فنی و عملکرد سامانههای حیاتی در طول آرتمیس ۲، مستقیماً بر طراحی و اجرای این فرود تاریخی تأثیر خواهد گذاشت. ناسا قصد دارد از طریق برنامه آرتمیس، یک حضور پایدار و بلندمدت در ماه ایجاد کند.
این حضور پایدار تنها به ماه محدود نمیشود. ناسا قصد دارد از سطح ماه به عنوان یک پایگاه و سکوی پرتاب برای مأموریتهای آینده به مریخ استفاده کند. بنابراین، هر گام در برنامه آرتمیس، از جمله این پرواز آزمایشی با خدمه، در واقع بخشی از یک سفر بزرگتر برای گسترش مرزهای حضور انسان در منظومه شمسی است. موفقیت در این مسیر، به همکاری بینالمللی، پیشرفتهای فنی مستمر و شجاعت خدمههایی وابسته است که راه را برای نسلهای آینده هموار میکنند.
منبع: Futurecdn
اخبار علم و فناوری