سند ۵۵ صفحهای نتانیاهو؛ افشاگری گالانت چه شکاف عمیقی در رژیم صهیونیستی ایجاد کرد؟
مروری کوتاه بر خبر
- انتشار سند ۵۵ صفحهای نتانیاهو برای فرافکنی و نسبت دادن شکست هفتم اکتبر به دیگران
- واکنش تند گالانت و اتهام دروغگویی و خودمحوری به نخستوزیر
- افشای تناقض بین شعارهای علنی و تصمیمات پشت درهای بسته نتانیاهو
- اختلاف بر سر مسئولیت تأخیر در عملیات رفح و کمبود مهمات
- زمانبندی افشاگریها در آستانه انتخابات و برای تأثیر بر افکار عمومی
- تعمیق شکاف بین دولت، ارتش و احزاب سیاسی پس از شکست هفتم اکتبر
بحران سیاسی و امنیتی در اسرائیل پس از حادثه هفتم اکتبر ۲۰۲۳ عمیقتر شده و به معرکهای بر سر روایت و مسئولیت تبدیل شده است. در مرکز این تنش، تقابل علنی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، و یوآف گالانت، وزیر پیشین جنگ، قرار دارد. این اختلاف با انتشار سندی ۵۵ صفحهای از سوی نتانیاهو و واکنش تند و بیسابقه گالانت ابعاد تازهای یافته است.
آغاز اختلاف از دل یک شکست تاریخی
اختلاف میان بنیامین نتانیاهو و یوآف گالانت مستقیماً از شکست هفتم اکتبر ۲۰۲۳ زاده شد. در حالی که بسیاری از فرماندهان نظامی و مقامات اطلاعاتی مسئولیت ناکامی را پذیرفتند، نتانیاهو از پذیرش هرگونه مسئولیت مستقیم سر باز زد و شکست را به تصمیمات ارتش و کابینههای پیشین نسبت داد. این رویکرد شکاف میان دولت و نهادهای امنیتی را عمیقتر کرد. گالانت که در آن زمان وزیر جنگ بود، در موقعیتی دوگانه قرار داشت و اختلافات پس از این شکست به مرحله علنی شدن رسید.
جنگ روایتها با یک سند جنجالی
جرقه تازه این جدال با انتشار سندی ۵۵ صفحهای از سوی نتانیاهو زده شد. او در این سند با انتشار گزینشی بخشهایی از صورتجلسات، کوشید خود را سیاستمداری هشداردهنده نشان دهد و دیگران را متهم به سادهانگاری کند. به زعم بسیاری از ناظران، این سند تلاشی برای فرافکنی بود که در آن بار دیگر ارتش و نهادهای امنیتی در جایگاه مقصر نشانده شدند.
واکنش بیسابقه و اتهامات سنگین
پاسخ گالانت به این سند تند و بیسابقه بود. او در یک مصاحبه تلویزیونی، نتانیاهو را به صراحت دروغگو خواند و گفت نخستوزیر در زمانی که نظامیان اسرائیلی در میدان جان میدادند، به فکر نجات سیاسی خود بوده است. گالانت انتشار این سند را اقدامی حسابشده برای تحریک افکار عمومی علیه فرماندهان ارتش و دستگاه امنیت داخلی دانست و آن را خطری برای بنیانهای اعتماد در ساختار امنیتی اسرائیل خواند.
افشای تناقضهای پشت درهای بسته
یکی از مهمترین بخشهای روایت گالانت، افشای تناقض میان شعارهای علنی نتانیاهو و تصمیمات واقعی او بود. گالانت ادعا کرد که نتانیاهو حتی با ترور سید حسن نصرالله نیز موافق نبوده، در حالی که همواره با ادبیات تهاجمی در رسانهها ظاهر میشد. او همچنین به سیاست انتقال پول به غزه اشاره کرد که با چراغ سبز نتانیاهو و با هدف تضعیف تشکیلات خودگردان اجرا شد، اما در عمل به تقویت حماس انجامید.
اختلاف بر سر جزئیات جنگ و زمانبندی سیاسی
موضوع ورود به رفح یکی دیگر از نقاط حساس اختلاف بود. نتانیاهو تأخیر در این عملیات را ناشی از نگرانیهای ارتش دانست، اما گالانت این ادعا را رد کرد و علت اصلی را کمبود تجهیزات و تمرکز بر جبهه شمالی عنوان نمود. او همچنین ادعای نتانیاهو درباره نقش دولت آمریکا در کمبود مهمات را نادرست دانست. خروج گالانت از سکوت در آستانه انتخابات آینده اسرائیل و در فضای سیاسی قطبی شده، معنادار ارزیابی میشود.
تعمیق شکاف و نبردی بر سر حافظه جمعی
همزمان با گالانت، یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، نیز به حملات پیوست و پرسید چگونه ممکن است نخستوزیر از خطر هفتم اکتبر بیخبر بوده باشد. این موضعگیریها نشان میدهد بحران هفتم اکتبر به عاملی وحدتزدا تبدیل شده است. آنچه در جریان است، نبردی بر سر حافظه جمعی و مسئولیت تاریخی است که اعتماد عمومی را به پایینترین سطح رسانده و ادامه معرکه روایتها را اجتنابناپذیر کرده است.
منبع: hamshahrionline.ir
اخبار سیاسی