آیا قایق‌های بدون سرنشین، آینده نبردهای دریایی را تغییر داده‌اند؟

مروری کوتاه بر تحول نبرد دریایی

نبردهای دریایی در حال ورود به عصر جدیدی هستند. در سال‌های جاری، شناورهای سطحی بدون سرنشین (USV) با هوشمندی و سرعت بالا، مأموریت‌های پرخطر را بر عهده می‌گیرند و میدان نبرد را به شبکه‌ای از ماشین‌های هوشمند تبدیل کرده‌اند. این سازه‌های رباتیک، کوچک‌تر، ارزان‌تر و با قابلیت گسترش بیشتری نسبت به همتایان سنتی‌شان عمل می‌کنند و می‌توانند حسگرها، سلاح‌ها و سامانه‌های ارتباطی را حمل کنند. این تحول، مفهوم «عملیات دریایی توزیع‌شده» را ممکن ساخته است؛ جایی که شبکه‌ای از شناورهای بدون سرنشین، قابلیت‌های شناسایی، تهاجم و حفاظت را در پهنه‌های اقیانوسی مستقر می‌کنند.

هفت شناور بدون سرنشین پیشرو در جهان

در ادامه، هفت شناور بدون سرنشین که از بازسازی میدان نبرد دریایی خبر می‌دهند، معرفی می‌شوند.

۱. سی هانتر (Sea Hunter) – آمریکا

سی هانتر با طول ۴۰ متر، معیاری برای ایجاد تغییر در عملیات دریایی توسط سیستم‌های خودران است. این شناور سه‌بدنه برای ردیابی زیردریایی‌ها در دوره‌های طولانی و بدون حضور خدمه ساخته شده و می‌تواند ماه‌ها در دریا بماند. هزینه عملیاتی روزانه آن کسری از هزینه یک ناوشکن است.

۲. سی‌هاوک (Seahawk) – آمریکا

سی‌هاوک نسخه تکامل‌یافته سی هانتر با سه‌بدنه کامپوزیتی است که برد عملیاتی و ظرفیت حمل بار را افزایش می‌دهد. آمریکا قصد دارد از این شناور در نقش‌های شناسایی، فریب و گره‌های نظارتی جلوتر از ناوگان‌های اصلی استفاده کند.

۳. ماگورا نوع V (Magura V-type) – اوکراین

خانواده ماگورای اوکراین در جنگ علیه روسیه اثربخشی خود را نشان داده‌اند. این پهپادهای دریایی بارها با حمل مواد منفجره به کشتی‌های روسی در دریای سیاه آسیب رسانده‌اند. نسخه‌های جدیدتر آن می‌توانند مسلسل، موشک‌های ضدتانک و حتی موشک‌های هوابه‌هوا حمل کنند.

۴. دویل ری T۲۴ (Devil Ray T۲۴)- آمریکا

این شناور ۷ متری می‌تواند به سرعت ۵۰ تا ۶۰ گره دریایی برسد و ترکیب بزرگی از حسگرها و محموله‌ها را حمل کند. دویل ری T۲۴ می‌تواند به عنوان یک کشتی مادر برای استقرار شناورهای کوچک‌تر یا پهپادها عمل کند.

۵. ماتانگی (Matangi) – هند

ماتانگی نشان‌دهنده اهداف هند برای دستیابی به خودمختاری دریایی بومی است. این شناور توانایی عملیات خودکار در مسافت‌های طولانی را دارد و به یک مسلسل سنگین کنترل‌شونده از راه دور، رادار و قابلیت پرتاب پهپاد مجهز است.

۶. واریانت ۷ (Variant ۷ – Red Cat/ Blue Ops)

واریانت ۷ یک شناور ۷ متری چندمنظوره است که برای عملیات در آب‌های ساحلی مورد مناقشه طراحی شده و شناسایی آن دشوار است. این شناور می‌تواند بارهای انفجاری، موشک و سلاح‌های خودکار حمل کند یا پهپاد پرتاب نماید.

۷. سلکی ۷ (SELKIE ۷ – Sea Machines Robotics)

سلکی ۷ بیشتر بر شناسایی و حضور متمرکز است تا نبرد مستقیم. این شناور از نرم‌افزار خودران پیشرفته برای انجام گشت‌زنی، نقشه‌برداری و بازرسی با حداقل کنترل انسانی استفاده می‌کند.

آینده اقیانوس‌های هوشمند

این هفت شناور نشان می‌دهند که سیستم‌های بدون سرنشین از مرحله آزمایشی به عناصر اصلی قدرت دریایی تبدیل شده‌اند. با تداوم روند توزیع عملیات دریایی، سطح اقیانوس‌ها احتمالاً پر از شبکه‌هایی از شناورهای بدون سرنشین هوشمند خواهد شد که در کنار کشتی‌های جنگی سنتی فعالیت می‌کنند. این شبکه رو به رشد، میدان نبرد دریایی را شلوغ‌تر، پیچیده‌تر و کنترل آن را برای هر دشمنی بسیار سخت‌تر خواهد کرد.

منبع: فرارو