مدال‌های المپیک ۲۰۲۶ میلان: چرا اینقدر گران و اینقدر شکننده شدند؟

المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان شاهد دو ویژگی متضاد در مدال‌های خود بود: ارزش فلزی بسیار بالا و مشکلات ساختاری که منجر به شکستن یا جدا شدن مدال‌ها شد. این مدال‌ها، برخلاف نامشان، از طلای خالص ساخته نشده‌اند.

توهم طلای خالص

مدال طلای المپیک بیش از یک قرن است که از طلای خالص ساخته نمی‌شود. آخرین بار در المپیک ۱۹۱۲ استکهلم این اتفاق افتاد. استاندارد فعلی مدال طلا شامل یک بدنه حداقل ۵۰۰ گرمی از نقره با عیار بالا (حداقل ۹۲.۵ درصد) و یک روکش تنها ۶ گرمی از طلای خالص است. مدال نقره کاملاً از نقره و مدال برنز از ترکیب مس و روی ساخته می‌شود.

ارزش فلزی رکوردشکن

در سال ۲۰۲۶، با عبور قیمت طلا از مرز ۵۰۰۰ دلار برای هر اونس، ارزش فلزی مدال طلای میلان به رقم خیره‌کننده‌ای رسید. محاسبات نشان می‌دهد ارزش ۶ گرم طلای روکش حدود ۱۰۱۸ دلار و ارزش ۵۰۰ گرم نقره بدنه حدود ۱۳۳۳ دلار است که در مجموع ارزش ذوب‌شده مدال را به ۲۴۸۱ دلار می‌رساند.

ارزش تاریخی در مقابل ارزش فلزی

با این حال، ارزش واقعی مدال‌ها در بازار کلکسیونی است. یک مدال طلای تازه می‌تواند بین ۵۰ تا ۸۰ هزار دلار فروخته شود. برای مثال، مدال جسی اونز در سال ۲۰۱۳ به قیمت ۱.۴۷ میلیون دلار فروخته شد. ورزشکارانی مانند گرگ لوگانس و رایان لاکتی نیز مدال‌های خود را به دلایل مختلف به فروش رسانده‌اند.

مشکل ساختاری و حوادث جدایی

المپیک میلان شاهد چندین مورد شکستن یا جدا شدن مدال از بند بود. بریزی جانسون، اسکی‌باز آمریکایی، تنها ۱۵ دقیقه پس از دریافت مدال طلا، شاهد دو تکه شدن آن بود. ورزشکاران دیگری مانند آلیسا لیو، ترول زامفیروف، اِبا آندرشون و یوستوس اشترلو نیز مشکلات مشابهی را گزارش کردند.

دلیل احتمالی: مواد بازیافتی

مسئولان ساخت مدال‌ها در موسسه IPZS اعلام کردند که برای نماد پایداری محیط زیست از مواد بازیافتی استفاده شده است. به نظر می‌رسد این انتخاب به بهای کاهش استحکام مدال‌ها تمام شده است. مشکلات کیفیتی مشابهی در مدال‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس نیز گزارش شده بود.

منبع: asriran.com