ساختمان «گل لاله» ژنو؛ شیشه‌های رنگارنگش حاصل یک نقص فنی بود؟

ساختمان «لا تولیپ» متعلق به یک بنیاد تحقیقات پزشکی در ژنو سوئیس، نمونه‌ای جالب‌توجه از معماری بروتالیسم است که اخیراً مورد توجه مجدد قرار گرفته است. شیشه‌های رنگارنگ و ساختار بتنی متمایز آن، داستانی از طراحی و تحول در طول زمان را روایت می‌کند.

تاریخچه و سازندگان

این مرکز تحقیقاتی در فاصله سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ ساخته شد. معمار آن «جک ویکاجی برتولی»، متولد بمبئی، و مهندس پروژه «کلود هوگنین» بود. این بنا امروزه به عنوان یکی از نمونه‌های بیانگر معماری بروتالیسم شناخته می‌شود.

راز شیشه‌های رنگارنگ

یکی از ویژگی‌های بصری جذاب این ساختمان، شیشه‌های چندرنگ آن است. با این حال، این ظاهر رنگارنگ جزو طراحی اولیه نبوده است. جک برتولی، معمار پروژه، توضیح داده که رنگ اصلی شیشه‌ها «خاکستری-آبی نقره‌ای» بوده است. پتینه رنگی غیرمعمول کنونی به دلیل نقص در عایق‌بندی و نفوذ هوا به داخل واحدهای دوجداره در طول دهه‌ها شکل گرفته است.

مفهوم طراحی و ساختار

نام «لا تولیپ» به معنای گل لاله، به خوبی مفهوم طراحی این بنا را توصیف می‌کند. کل ساختار ساختمان بر روی یک پایه بتنی تک‌شاخه و اکسپرسیونیستی استوار شده که شباهت آن به یک گل لاله را در ذهن بیننده ایجاد می‌کند. این ساختمان اکنون نمونه‌ای شاخص از مدرنیسم بتنی در معماری سوئیس محسوب می‌شود.

منبع: w3.org