۸ اشتباه رایج روزهداری که سلامت شما را به خطر میاندازد
مروری بر اشتباهات رایج در ماه رمضان
ماه رمضان فرصتی برای خودسازی و تقویت ارتباط معنوی است و میتواند برای سلامت جسم نیز مفید باشد. با این حال، بهرهمندی کامل از فواید این ماه مستلزم پرهیز از برخی اشتباهات رایج در عادات غذایی و رفتاری است. رعایت نکردن این اصول میتواند هم از توان جسمی روزهدار بکاهد و هم از برکات معنوی این ماه بکاهد.
هشت اشتباه مهم که باید کنار گذاشت
مصرف بیش از حد **نوشیدنیهای قندی** هنگام افطار یا سحر میتواند منجر به افت انرژی، افزایش وزن و نوسان قند خون شود که برای افراد مبتلا به دیابت بسیار مضر است. جایگزین کردن آنها با دمنوشهای گیاهی یا آبمیوههای طبیعی توصیه میشود. نوشیدن آب فراوان بلافاصله پس از افطار، به جای رفع تشنگی، میتواند باعث نفخ و مشکلات گوارشی شود. بهتر است روزه با چند جرعه آب و خرما باز شود. انجام حرکات ورزشی بلافاصله پس از افطار، زمانی که بدن مشغول هضم غذاست، میتواند به گرفتگی عضلانی و سوءهاضمه منجر شود. پیادهروی سبک حداقل یک ساعت پس از افطار گزینه بهتری است. تند غذا خوردن و جویدن ناکافی غذا نه تنها هضم را دشوار میکند، بلکه میتواند منجر به پرخوری و افزایش وزن شود. مصرف **دسرهای شیرین** پس از افطار باعث افزایش سریع و سپس افت ناگهانی قند خون شده و به خوابآلودگی و خستگی منجر میشود. خوردن **غذاهای پرنمک** در وعده سحر، احساس تشنگی را در طول روز روزهداری به شدت افزایش میدهد. ترک وعده سحری میتواند عوارضی مانند افت قند خون، سردرد، خستگی مفرط و کاهش تمرکز را به دنبال داشته باشد. مصرف **نوشیدنیهای کافئیندار** مانند چای و قهوه، به دلیل خاصیت ادرارآوری، بدن را در معرض کمآبی قرار داده و ممکن است در صورت قطع مصرف، سردرد ایجاد کند.
اثرات روحی و روانی روزهداری
روزهداری میتواند اثرات مثبت روانشناختی نیز داشته باشد. بسیاری از افراد پس از مدتی روزهداری، افزایش هوشیاری و تمرکز را گزارش میکنند که ممکن است به دلیل تولید پروتئین BDNF در مغز و تثبیت قند خون باشد. همچنین، روزهداری میتواند با کاهش مصرف مواد غذایی فرآوریشده و قند، به بهبود خلقوخو و ثبات عاطفی کمک کند و ترشح هورمونهای مرتبط با احساس خوب را افزایش دهد. پایبندی به برنامه روزهداری، **خودکنترلی** و **خودانضباطی** فرد را تقویت میکند و این نظم میتواند به دیگر جنبههای زندگی نیز سرایت کند. این تمرین باعث افزایش آگاهی از ارتباط ذهن و بدن میشود و به فرد کمک میکند تا گرسنگی واقعی را از غذا خوردن احساسی تشخیص دهد. علاوه بر این، مشارکت در آیینهای جمعی مانند سحری و افطاریهای دستهجمعی، به تقویت **پیوندهای اجتماعی** و کاهش احساس تنهایی کمک میکند.
منبع: Hamshahrionline
سلامت