کشف دژ ۳۰۰ ساله پنهان در جنگل؛ معمای تاریخی لهستان چگونه حل شد؟

کارشناسان با استفاده از فناوری لیدار موفق به شناسایی بقایای یک دژ یا «فورتالیتیوم» ۳۰۰ ساله در جنگل‌های لهستان شده‌اند. این کشف که پیش‌تر در اسناد باستان‌شناسی تأیید نشده بود، درک جدیدی از تاریخ دفاعی این منطقه در سده‌های پرتلاطم هفدهم و هجدهم ارائه می‌دهد.

جزئیات کشف و ویژگی‌های دژ

این سازه دفاعی در مجاورت رود باگ و نزدیک یک مجموعه تاریخی عمارت و پارک قرار گرفته است. تحلیل‌های لیدار تأیید کرد که بقایای مشاهده‌شده بخشی از یک استحکامات نظامی اوایل دوران مدرن است، برخلاف تفسیرهای پیشین که آن را سازه‌ای نعل‌اسبی‌شکل می‌پنداشتند. تنها بخش شمال‌غربی دژ باقی مانده که خاکریزهای آن حدود ۲ متر ارتفاع و وسعتی برابر ۰٫۴ هکتار دارد. طرح اولیه دژ احتمالاً مستطیلی و با پیش‌آمدگی‌های دفاعی در چهار گوشه بوده و وسعت آن به حدود ۱٫۵ هکتار می‌رسیده است.

ارتباط تاریخی و اسناد پشتیبان

این آرایش دفاعی با اصول مکتب مهندسی استحکامات فرانسه، به‌ویژه سبک مرتبط با «سِباستیان لو پرستر دو ووبان»، مطابقت دارد. نقشه‌های نظامی اتریشی مربوط به سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۴، این استحکامات را به صورت ویرانه نشان می‌دهند که حاکی از پایان نقش دفاعی آن تا پایان سده هجدهم است. اسناد آرشیوی از سال ۱۶۹۴ نیز به وجود «خندقی» در نزدیکی رود باگ اشاره کرده‌اند.

اهمیت کشف و فرضیه‌های پژوهشگران

باستان‌شناسان اداره کل حفاظت از آثار تاریخی استان لوبلین لهستان اعلام کردند این کشف، چشم‌انداز تازه‌ای درباره اقدامات دفاعی منطقه‌ای در امتداد مرز رود باگ، در یکی از پرآشوب‌ترین مقاطع تاریخ مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی فراهم می‌کند. پژوهشگران تاریخ موقت استحکامات را به قرن هفدهم یا هجدهم و همزمان با یورش‌های قزاق‌ها، «طوفان سوئدی» و درگیری‌های لهستان و روسیه نسبت می‌دهند. فرسایش تدریجی دژ در نقشه‌های قرن نوزدهم دیده می‌شود که احتمالاً ناشی از فعالیت‌های کشاورزی و تغییرات چشم‌انداز بوده است.

منبع: Hamshahrionline