چرا نسل جوان ایران ولنتاین را به سپندارمذگان ترجیح میدهد؟
مروری کوتاه بر خبر
- جوانان ایرانی به دلیل نبود آموزش و تجربه زیسته، با جشنهای ملی مانند سپندارمذگان و سده بیگانهاند.
- جشنهای وارداتی مانند ولنتاین با پشتیبانی تبلیغات جهانی و شبکههای اجتماعی، جذابتر و در دسترستر هستند.
- تغییر سبک زندگی شهری و فردگرا، بستر برگزاری آیینهای جمعی ایرانی را از بین برده است.
- نظام آموزشی ایران در انتقال میراث فرهنگی ناملموس به نسل جدید ضعف دارد.
- جشنهای خارجی با تجارت و مصرف گره خوردهاند و نمادهای سادهای برای ابراز احساسات ارائه میدهند.
- احساس گسست عاطفی از هویت تاریخی و کمبود الگوهای جذاب فرهنگی داخلی، جوانان را به سمت فرهنگهای دیگر سوق میدهد.
پرسشی اساسی مطرح است: چرا نسل جوان ایران که ریشه در تمدنی با آیینهای غنی دارد، شور خود را به جشنهای وارداتی مانند ولنتاین گره میزند؟ این گزارش با گفتوگو با جوانان، فروشندگان و کارشناسان به بررسی علل این گرایش و فاصله گرفتن از جشنهای ملی میپردازد.
خداحافظی نسل جدید با آیینهای نیاکان
مصطفی امیری، جوان خراسانی، میگوید مشکل اصلی از جایی شروع میشود که نسل جوان با تاریخ و فرهنگ خود زندگی نمیکند. وی بیان کرد: «این جشنها در مدارس اصلاً آموزش داده نمیشوند، کدام یک از این جشنها از تلویزیون پخش میشود که بخواهد برای ما جذابیتی داشته باشد؟»
او افزود: «ما با این جشنها تجربه زیسته نداریم. در مقابل، ولنتاین یا حتی هالووین، از طریق رسانههای جهانی، شبکههای اجتماعی، فیلمها و موسیقی به شکلی مداوم و جذاب به ما تزریق میشوند.» به گفته او، جذابیت بصری و حس تعلق به یک گروه بزرگتر که این جشنهای خارجی ایجاد میکنند، بسیار قوی عمل میکند.
جشنهای خارجی؛ سهولت در دسترسی و تجارت
جشنهای خارجی اغلب با تجارت و خرید گره خوردهاند. مهدی دوربین، مغازهداری که ویترین خود را برای ولنتاین تزئین کرده، میگوید: «متأسفانه، جشنهای ملی ما هنوز نتوانستهاند به این شکل در چرخه تجاری مدرن وارد شوند.»
وی در پاسخ به علت جذابیت ولنتاین گفت: «قلبهای شکلاتی، گلهای رز قرمز، کارتهای تبریک با طرحهای آماده؛ اینها همه چیزهایی هستند که به راحتی در دسترس قرار میگیرند.» او افزود: «سپندارمذگان را در نظر بگیرید واقعاً چه کسی دقیقاً میداند که در این روز چه هدایایی باید داد؟ ما برای این جشنها نه بستهبندی آماده داریم، نه پیامهای جهانی و نه حمایت رسانهای.»
تغییر سبک زندگی و ضعف نظام آموزشی
یک جامعهشناس به ایسنا گفت: «وقتی جامعه سنتی به جامعه مصرفی تبدیل میشود، آیینها هم از تجربه اجتماعی به تجربه فردی و تجاری بدل میشوند. ولنتاین دقیقاً در همین چارچوب جای میگیرد.»
عباس عابدی، جامعهشناس، افزود: «در نظام آموزشی ایران، آشنایی جوانان با میراث فرهنگی ناملموس بسیار سطحی است. بسیاری از دانشآموزان هرگز در مدرسه نمیآموزند که سپندارمذگان معادل ایرانی روز عشق است.» وی فقدان تجربه زیسته را بزرگترین عامل فراموشی فرهنگی دانست.
کمرنگ شدن احساس تعلق ملی
یک پژوهشگر آئینهای بومی به ایسنا گفت: «بسیاری از جوانان احساس میکنند که جشنهای ملی، دیگر به آنها تعلق ندارند یا برای نسل آنها به روز نشدهاند. در حالی که ولنتاین، با پیام جهانی محبت، برایشان احساسی ساده، مدرن و شخصی دارد.»
حسن قربانی افزود: «وقتی جوان احساس کند که فرهنگ ملی او با نیازهای احساسیاش همخوانی ندارد، طبیعی است که به فرهنگی دیگر پناه ببرد.» وی خاطرنشان کرد که نهادهای فرهنگی کمتر به احیای آیینهای ریشهدار مردمی توجه میکنند. به گفته او، فراموشی جشنهای ملی نتیجه غفلت فرهنگی خود ماست و آیینهای ایرانی برای زنده ماندن باید زبان تازهای پیدا کنند.
منبع: isna.ir
اخبار اجتماعی