هابل راز مرگ ستاره‌ها را فاش کرد: واضح‌ترین تصویر از سحابی تخم‌مرغ

مروری کوتاه بر خبر

  • ثبت واضح‌ترین تصویر از سحابی تخم‌مرغ توسط تلسکوپ فضایی هابل
  • نمایش ساختار حلقه‌ای و پرتوهای نور ستاره مرکزی در حال مرگ
  • فاصله حدود ۳۰۰۰ سال نوری از زمین و قرارگیری در صورت فلکی ماکیان
  • پرتاب لایه‌های گاز و غبار به بیرون در فرآیند تبدیل به سحابی سیاره‌ای
  • کمک به درک فرآیندهای پیچیده اواخر عمر ستاره‌ها

تلسکوپ فضایی هابل واضح‌ترین تصویر خود از «سحابی تخم‌مرغ» را ثبت کرده است. این تصویر خیره‌کننده، ساختار حلقه‌ای و پرتوهای نور ستاره مرکزی در حال مرگ را با جزئیاتی بی‌سابقه نشان می‌دهد و پنجره‌ای جدید به رازهای پایان عمر ستاره‌ها گشوده است.

واضح‌ترین نما از یک سحابی نادر

تلسکوپ فضایی هابل ممکن است دیگر در صدر فناوری‌های رصدی نباشد، اما هنوز توانایی ثبت تصاویر چشمگیر را دارد. جدیدترین عکس این تلسکوپ، واضح‌ترین نمای ثبت‌شده از سحابی تخم‌مرغ تاکنون است. این سحابی که حدود ۳۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماکیان قرار گرفته، یک سحابی پیش‌سیاره‌ای محسوب می‌شود.

ساختار منحصربه‌فرد و فرآیند مرگ ستاره‌ای

سحابی تخم‌مرغ نام خود را از ساختار خاصش گرفته که شامل حلقه‌ها و نوارهایی از گاز و گردوغبار است و شکلی شبیه به تخم‌مرغ ایجاد کرده است. ستاره مرکزی آن، که در حال پایان عمر خود است، توسط گردوغبار ضخیمی احاطه شده و دیده نمی‌شود. با این حال، نور ستاره از میان این غبار به صورت پرتوهایی عبور کرده و الگوی زیبایی از نور را در اطراف سحابی شکل می‌دهد. این تصویر جدید، چهار پرتو نور ستاره را نشان می‌دهد که از پوسته گاز و غبار فرار می‌کنند.

حلقه‌های گاز و انفجارهای متوالی

همانطور که پرتوهای نور از مرکز سحابی امتداد می‌یابند، حلقه‌های متحدالمرکز گاز را روشن می‌کنند. الگوی موج‌مانند این گازها نشان می‌دهد که آن‌ها توسط انفجارهای متوالی از ستاره مرکزی ایجاد شده‌اند و هر چند صد سال، لایه‌ای جدید به بیرون پرتاب می‌شود. در دو طرف ابر دیسک‌مانند مرکزی نیز جریان‌های سریع هیدروژن مولکولی داغ وجود دارد.

اهمیت کشف برای اخترشناسی

سحابی‌های پیش‌سیاره‌ای مانند سحابی تخم‌مرغ، یافته‌هایی نادر هستند زیرا این مرحله از تکامل ستاره‌ای تنها چند هزار سال طول می‌کشد و اغلب کم‌نور هستند. مطالعه این تصویر جدید و مقایسه آن با تصاویر قبلی هابل، به ستاره‌شناسان کمک می‌کند تا فرآیندهای پیچیده اواخر عمر ستاره‌ها و چگونگی تبدیل آن‌ها به سحابی‌های سیاره‌ای را بهتر درک کنند. این سحابی اولین بار در سال ۱۹۷۵ کشف شد.

منبع: فرارو

اخبار علم و فناوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads