ناو هواپیمابر جرالد فورد: غول فولادی که در برابر انفجار ۱۸ تن تی‌ان‌تی مقاومت کرد!

مروری کوتاه بر قدرت ناو فورد

این روزها نام ناو هواپیمابر جرالد فورد بار دیگر در اخبار برجسته شده است. این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، از اعزام این ناو به همراه ناو آبراهام لینکلن به خاورمیانه خبر داده است. اما پرسش اصلی اینجاست: این ناو دقیقاً چه قابلیت‌های منحصربه‌فردی دارد که آن را به نمادی از قدرت نظامی آمریکا تبدیل کرده است؟

آزمایش شوک: مقاومت در برابر انفجار عظیم

در تابستان ۲۰۲۱، نیروی دریایی ایالات متحده آزمایشی باورنکردنی روی ناو تازه‌ساخت خود، یواساس جرالد آر فورد، انجام داد. این ناو در معرض مجموعه‌ای از انفجارهای زیرآبی قرار گرفت که اوج آن انفجاری معادل ۴۰,۰۰۰ پوند (۱۸,۱۴۴ کیلوگرم) تی‌ان‌تی بود. هدف از این آزمایش سخت‌گیرانه، اطمینان از توانایی کشتی برای محافظت از ۵,۰۰۰ ملوان مستقر در آن بود.

نوسازی ناوگان: از نیمیتز تا فورد

نیروی دریایی آمریکا برای بیش از هشت دهه بزرگ‌ترین ناوگان هواپیمابر جهان را در اختیار داشته است. با این حال، طراحی قدیمی ناوهای کلاس نیمیتز که به دهه ۱۹۵۰ بازمی‌گردد، مانعی برای ادغام فناوری‌های نوین بود. در سال ۲۰۰۸، سفارش ساخت کلاس جدیدی با نام «فورد» صادر شد. این ناوها که برای طول عمری بیش از ۹۰ سال طراحی شده‌اند، قرار است از سال ۲۰۲۶ به‌تدریج جایگزین ناوهای قدیمی شوند.

طراحی بدنه و تفاوت‌های کلیدی

ناوهای کلاس فورد با طولی حدود ۳۳۳ متر، ابعادی مشابه نیمیتز دارند اما حدود ۴,۰۰۰ تُن سبک‌تر هستند. این کاهش وزن نتیجه استفاده از رآکتورهای هسته‌ای کوچک‌تر و سیستم‌های خودکار بیشتر است که نیاز به خدمه را ۲۰ درصد کاهش داده است. یکی از تغییرات ظاهری مهم، جابجایی جزیره فرماندهی پرواز به عقب کشتی برای تسهیل حرکت روی عرشه است.

قلب تپنده فناوری: سیستم‌های پیشرفته

مهم‌ترین تحول فنی در ناو فورد، سیستم پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS) است. این سیستم برخلاف منجنیق‌های بخار قدیمی، از انرژی الکتریکی برای ایجاد میدان مغناطیسی و پرتاب هواپیما استفاده می‌کند. نتیجه، پرتابی نرم‌تر با فرسایش کمتر برای هواپیما و خلبان و توانایی پرتاب یک هواپیما هر ۴۵ ثانیه است. دیگر فناوری‌های نوین شامل رادار چندمنظوره AN/SPY-3 و سیستم پیشرفته فرود هواپیما (AAG) است.

قدرت تهاجمی: بال هوایی هشتم

قدرت اصلی ناو در بال هوایی آن (CVW-8) نهفته است که شامل بیش از ۷۰ فروند هواپیمای ثابت‌بال، تیلت‌روتور و هلیکوپتر می‌شود. این مجموعه شامل جنگنده‌های F/A-18E/F سوپر هورنت و در آینده نزدیک، جنگنده‌های نسل پنجم F-35C خواهد بود. هر جنگنده سوپر هورنت می‌تواند تا ۹ فروند موشک هوا به هوا، از جمله موشک‌های پیشرفته AIM-9X و AIM-120 را حمل کند.

تسلیحات آینده‌نگر و ماموریت‌های چندگانه

نیروی دریایی آمریکا در حال آزمایش موشک‌های جدیدی مانند AIM-260 است که قرار است جایگزین موشک‌های فعلی شود. همچنین، موشک ضد کشتی بردبلند AGM-158C که از هوش مصنوعی بهره می‌برد، و سیستم مین‌گذاری هوایی «Quicksink» از دیگر قابلیت‌های تهاجمی این ناو هستند. این ناو علاوه بر عملیات رزمی، قابلیت انجام ماموریت‌های امدادی در بلایای طبیعی را نیز دارد.

آسیب‌پذیری‌ها و تاب‌آوری

با وجود قدرت عظیم، ناو هواپیمابر می‌تواند هدف موشک‌های کروز یا هایپرسونیک قرار گیرد. با این حال، نتایج آزمایش شوک سال ۲۰۲۱ نشان داد که ناو جرالد فورد می‌تواند حتی در صورت برخورد سلاح‌های بزرگی مانند موشک بالستیک ضد کشتی، به عملیات خود ادامه دهد. همراهی ناوشکن‌ها، رزمناوها و زیردریایی‌ها در گروه رزمی، لایه‌های اضافی حفاظتی ایجاد می‌کند.

منبع: asriran.com

اخبار سیاسی