منوچهر هادی: اعتراض در سینمای او چگونه تصویر شده است؟

ادعای اعتراض در جشنواره فجر

منوچهر هادی، کارگردان، در نشست خبری فیلم خود در جشنواره فجر، موضعی اعتراضی اتخاذ کرد. او گفت: «من از همه معترضان، معترض‌ترم» اما تاکید کرد که حرفش را با سینمای خود و آثار اجتماعی‌اش می‌زند. این اظهارات بحث‌برانگیز شد و واکنش‌هایی را در پی داشت.

پاسخی از جنس کارنامه

پژمان موسوی، روزنامه‌نگار، در واکنشی کوتاه، این ادعا را با مروری بر کارنامه کاری هادی به چالش کشید. او با اشاره به عناوینی مانند «نیسان آبی»، «رحمان ۱۴۰۰»، «آیینه بغل»، «من سالوادور نیستم» و «نیوکمپ»، پرسش درباره ماهیت اعتراض در این آثار را برجسته کرد.

بررسی آثار؛ از نیسان آبی تا نیوکمپ

**نیسان آبی**

این سریال داستان دو دوست قدیمی را روایت می‌کند. نقدها حاکی از آن است که اثر بر پایه شوخی‌های تیپیکال و موقعیت‌های دم‌دستی سوار شده و اگر قرار باشد اعتراضی در آن باشد، نه متوجه ساختاری است و نه معطوف به مسئله‌ای اجتماعی مشخص.

**رحمان ۱۴۰۰**

فیلمی درباره آبدارچی مبتلا به سرطان که برای تامین آینده خانواده خود نقشه می‌کشد. این اثر به عنوان نمونه‌ای کلاسیک از کمدی‌های گیشه‌محور دهه اخیر توصیف شده که در بطن داستان خود، تکه‌های سیاسی سطحی نیز دارد.

**آیینه بغل**

این فیلم درباره میل به مصرف و رویای طبقه متوسط است. با این حال، با فیلمنامه‌ای ضعیف و پیامی ناامیدکننده ارزیابی شده که در نهایت نتوانسته تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد.

**من سالوادور نیستم**

داستان معلمی که به خاطر تحویل پول پیدا شده به صاحبش مشهور شده و برنده سفر به برزیل می‌شود. نقدها اشاره دارند که این فیلم نه طنز درخور توجهی دارد و نه درام جذابی ارائه می‌دهد.

**نیوکمپ**

سریالی که داستان خانواده‌ای را پس از فوت پدربزرگ حین تماشای بازی فوتبال روایت می‌کند. این اثر به عنوان ملغمه‌ای از «قحطی ایده»، «قحطی فیلمنامه» و دیگر عناصر سینمایی مورد نقد قرار گرفته است.

سرویس اجتماعی