ممنوعیت شبکههای اجتماعی برای نوجوانان؛ راه حل یا مشکل بزرگتر؟

مروری کوتاه بر خبر
- استرالیا قانون منع دسترسی افراد زیر ۱۶ سال به پلتفرمهایی مانند فیسبوک و اینستاگرام را تصویب کرده است.
- بیش از ۷۰ درصد مردم بریتانیا و دو سوم آمریکاییها از این ممنوعیت حمایت میکنند.
- اجرای این ممنوعیتها دشوار است و نوجوانان راههای هوشمندانهای برای دور زدن آن پیدا میکنند.
- شبکههای اجتماعی میتوانند برای کودکان منزوی یا دارای شرایط خاص، مزایایی نیز داشته باشند.
- کارشناسان پیشنهاد میکنند به جای ممنوعیت، فضای شبکههای اجتماعی برای نوجوانان ایمنتر شود.
- اتحادیه اروپا و آمریکا در حال فشار بر غولهای فناوری برای ایجاد تغییرات در پلتفرمها هستند.
موضوع محدودیت سنی برای استفاده از شبکههای اجتماعی به یک ایده محبوب در میان سیاستمداران و عموم مردم تبدیل شده است. استرالیا با تصویب قانونی پیشگام شده و کشورهایی مانند بریتانیا و اسپانیا نیز آن را بررسی میکنند. با این حال، گزارشها نشان میدهد که این ممنوعیتها ممکن است پیامدهای ناخواسته بیشتری به همراه داشته باشند و راهحلهای جایگزین مؤثرتر باشند.
چرا ممنوعیت مطرح شد؟
این پیشنهادات از هدف قابل درک محافظت از نوجوانان در فضای مجازی نشأت میگیرد. مواردی از فریب کودکان برای انتشار تصاویر غیراخلاقی یا تأثیر الگوریتمها در هدایت نوجوانان به سمت محتوای مضر گزارش شده است. نگرانی گستردهتر این است که شبکههای اجتماعی ممکن است به انزوای اجتماعی، اضطراب و افسردگی در بین نوجوانان دامن بزند. بسیاری از والدین نگران اتلاف وقت طولانی فرزندانشان در این پلتفرمها هستند، اما از طرفی میترسند که محرومیت، کودکشان را در میان همسالان منزوی کند.

چالشهای اجرا و پیامدهای ناخواسته
با این حال، اجرای این ممنوعیتها با دشواریهای عملی زیادی روبرو است. نوجوانان در استرالیا در حال یافتن راههایی برای دور زدن محدودیتها هستند. همچنین، تعریف دقیق «شبکه اجتماعی» دشوار است. به عنوان مثال، استرالیا استفاده از پیامرسانهایی مانند واتساپ را منع نکرده است، در حالی که زورگویی سایبری میتواند در آن بسترها نیز ادامه یابد.
یک خطر این است که منع کردن کودکان از پلتفرمهای اصلی ممکن است آنها را به سمت سایتهای غیرشفاف و خطرناکتر سوق دهد. همچنین، نوجوانانی که محدودیت را دور میزنند، در صورت مواجهه با محتوای مضر، کمتر احتمال دارد موضوع را با بزرگسالان در میان بگذارند زیرا از تنبیه میترسند. محدودیت سنی بالاتر ممکن است فقط مشکلات را به تأخیر بیندازد و نوجوانی که ناگهان در ۱۶ سالگی به این فضاها دسترسی پیدا میکند، تجربه کافی برای استفاده ایمن از آنها را نداشته باشد.
مزایای نادیده گرفته شده
طرفداران ممنوعیت اغلب به مزایای شبکههای اجتماعی برای برخی کودکان بیتوجه هستند. این فضاها برای کودکانی که به دلایل جغرافیایی یا ویژگیهای فردی احساس انزوا میکنند، میتواند موهبتی باشد. شبکههای اجتماعی میتوانند ذهن جوان را توسعه دهند و فرصتی برای آشنایی با ایدهها و افراد جدید فراهم کنند. علاوه بر این، این پلتفرمها امروزه به یکی از کانالهای اصلی دسترسی به اطلاعات (و misinformation) تبدیل شدهاند.
راهحلهای جایگزین چیست؟
به جای افزایش سن قانونی، کارشناسان بر لزوم ایمنسازی خود فضای شبکههای اجتماعی برای نوجوانان تأکید دارند. ایدههای مطرح شده شامل اجبار شرکتها به شفافیت بیشتر در مورد دادههای استفاده کودکان، بازنگری در ویژگیهای اعتیادآور مانند اسکرول بیپایان، و نظارت سختگیرانهتر بر محتوای ارائه شده به کاربران جوان است. این امر ممکن است نیازمند روشهای مؤثرتر برای تأیید سن کاربران باشد.

حرکت به سمت تنظیمگری دقیقتر
برخی ناظرانی که ایمنسازی شبکههای اجتماعی را ناممکن میدانند، در حال حاضر شاهد اقدامات تنظیمگرانه هستند. اتحادیه اروپا ویژگیهای طراحی تیکتاک را اعتیادآور خوانده و تهدید به جریمههای سنگین کرده است. در آمریکا نیز دادگاههایی در حال شکلگیری هستند که به ادعاهای آسیب دیدهگان از این پلتفرمها در دوران کودکی رسیدگی میکنند. فشارهای regulative بسیاری از پلتفرمهای بزرگ را مجبور به ایجاد حسابهای ویژه نوجوانان با تدابیر امنیتی بیشتر کرده است.
منبع: ecoiran.com
اخبار اجتماعی