«قایقسواری در تهران»؛ نقد تند یک فیلم جشنوارهای: رپورتاژ یا سینما؟
مروری کوتاه بر خبر
- نمایش فیلم «قایقسواری در تهران» اثر رسول صدرعاملی در جشنواره فیلم فجر ۴۴
- نقد شدید به فیلم به دلیل سطحی بودن، کلیشهای و تبلیغاتی توصیف شدن
- اشاره به دخالت آشکار سرمایهگذار و تبدیل اثر به یک پروژه سفارشی شهری
- ضعف در پرداخت شخصیتها، روابط و طنز ناموفق
- این اثر به عنوان یکی از ضعیفترین لحظات کارنامه صدرعاملی ارزیابی شده است
مروری کوتاه بر نقد یک فیلم جشنوارهای
فیلم «قایقسواری در تهران»، جدیدترین ساخته رسول صدرعاملی با فیلمنامه پیمان قاسمخانی، در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. این اثر که داستانی حول محور یک مرد میانسال در آستانه ازدواج با دختری جوانتر را روایت میکند، با نقدهای تندی از سوی منتقدان مواجه شده است. عمده انتقادات بر سطحی بودن، فقدان عمق روایی و گرایش شدید به سمت اثری تبلیغاتی متمرکز است.
نقد ساختار و محتوا: از عنوان تا پایانبندی
عنوان فیلم که با الهام از شعری از محمد سپانلو انتخاب شده، به دلیل تصنعی و بیربط بودن مورد انتقاد قرار گرفته است. منتقدان اشاره کردهاند که این نامگذاری بیشتر شبیه یک ترفند تبلیغاتی است. داستان خطی فیلم نیز نتوانسته موقعیتهای باورپذیر یا پرداخت عمیقی خلق کند و روابط دوستانه آن کلیشهای و دور از واقعیت دنیای امروز تصویر شده است. طنز فیلم عمدتاً بر موقعیتهای تکراری استوار است و پایانبندی آن سادهانگارانه و سانتیمانتال ارزیابی شده است.
دخالت سرمایهگذار و آسیب به اصالت هنری
یکی از نقاط کانونی نقد این فیلم، حضور پررنگ و آزاردهنده سرمایهگذار اصلی در اثر است. به گزارش منتقدان، این دخالت تا حدی پیش رفته که فیلم را به مرز یک رپورتاژ آگهی تبلیغاتی نزدیک کرده و اعتبار هنری آن را زیر سؤال برده است. انتخاب لوکیشنها و نمایش مکرر بخشهای خاصی از تهران، بیش از آنکه در خدمت پیشبرد داستان باشد، به نمایشی برای سرمایهگذار و تبلیغ شهری تبدیل شده است.
ضعف در بازیگری و شخصیتپردازی
پیمان قاسمخانی در نقش اصلی فیلم، بیشتر به شخصیتی خودارجاعی تبدیل شده و نتوانسته مخاطب را با داستان همراه کند. رابطه مرکزی فیلم بین شخصیتهای مازیار و هدیه فاقد شیمی لازم و باورپذیری است. حضور امین حیایی در نقشی کوتاه و افتخاری نیز قابل حذف به نظر میرسد. شخصیتهای فرعی مانند نامزد جوان مازیار یا یک سرباز عاشقپیشه، بدون پرداخت مناسب و تنها به عنوان ابزاری مکانیکی برای پیشبرد داستان معرفی شدهاند.
افت کارنامه صدرعاملی و نتیجهگیری تند
منتقدان این فیلم را فاقد نوآوری بصری و دارای ریتمی یکنواخت توصیف کردهاند. در نهایت، «قایقسواری در تهران» نه تنها نتوانسته انتظارات از همکاری مجدد صدرعاملی و قاسمخانی را برآورده کند، بلکه به عنوان اثری متوسط، فراموششدنی و نشاندهنده «افت نسبی» در کارنامه رسول صدرعاملی ارزیابی شده است. این نقدها تأکید دارند که فیلم بیشتر شبیه یک پروژه سفارشی و تبلیغاتی است تا یک اثر سینمایی مستقل و معنادار.
منبع: mashreghnews.ir
سرگرمی