فرماندار نظامی تهران در ۲۲ بهمن ۵۷: هنگام دستگیری کتکم زدند، ولی مهم نیست!
مروری کوتاه بر خبر
- دستگیری سپهبد مهدی رحیمی در بعدازظهر ۲۲ بهمن ۱۳۵۷.
- اعتراف به کتک خوردن در حین دستگیری با این جمله که «ولی مهم نیست، جوان بودند».
- اعلام بیگناهی و خدمتگزاری به مردم و خدا.
- دلیل عدم پیوستن به انقلاب: وفاداری به سوگند سربازی.
- ابراز خوشحالی از اسارت به دست مسلمانان و امید به اجرای عدالت.
در روزهای پایانی بهمن ۱۳۵۷ و در جریان پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از چهرههای نظامی ارشد رژیم پهلوی دستگیر شد. سپهبد مهدی رحیمی، فرماندار نظامی تهران و رئیس شهربانی کل، در بعدازظهر یکشنبه ۲۲ بهمن، همزمان با سقوط پایگاه شهربانی، توسط انقلابیون دستگیر و به ستاد نخستوزیری موقت منتقل شد.
گفتوگوی اختصاصی در لحظات دستگیری
خبرنگار روزنامه اطلاعات در همان محل، مصاحبهای کوتاه با وی انجام داد که فردای آن روز منتشر شد. در این مصاحله، رحیمی به جزئیات دستگیری خود اشاره کرد. او گفت: «امروز ظهر [یکشنبه ۲۲ بهمن ۵۷] در حالی که بهتنهایی در میدان سپه راه میرفتم چند نفر روی سرم ریختند و مرا دستگیر کردند و به اینجا آوردند، کمی هم اذیتم کردند و کتکم زدند ولی مهم نیست، جوان بودند». 
دفاعیات و موضع فرماندار سابق
رحیمی در ادامه بر بیگناهی خود تأکید کرد و گفت: «من بیگناه هستم و کاری نکردهام، من همیشه خدمت خدا را کردهام و خدمتگزار مردم بودهام». در پاسخ به این سؤال که چرا پس از دعوت امام خمینی از امرای ارتش برای پیوستن به مردم، این کار را نکرده، پاسخ داد: «من سرباز بودم و سوگند خورده بودم و باید به سوگندم وفادار میماندم. من ضمن ستایش شخصیت امام خمینی، در مسیری حرکت میکردم که در آن مسیر خود را موظف میدانستم آنچه را که در خدمت ارتش است انجام دهم، ضمنا به این انقلاب هم بیاعتقاد نبودم و مطمئن هستم از این به بعد ایران پیشرفت خواهد کرد.»
نگاهی به آینده از پشت میلههای اسارت
وقتی درباره وضعیت فعلی خود از او پرسیده شد، سپهبد رحیمی پاسخ داد: «خوشحالم که اگر اسیر هم هستم، اسیر دست مسلمانان هستم و حق و عدالت اجرا خواهد شد.» این مصاحبه، روایتی دست اول از حس و حال یکی از مقامات بلندپایه نظامی در ساعات اولیه پس از پیروزی انقلاب ارائه میدهد.
منبع: فرارو
اخبار سیاسی