عملیات والفجر ۸: چگونه مهندسی رزمی زیرساخت پیروزی را ساخت؟

مروری کوتاه بر نقش مهندسی رزمی

بر اساس گزارش مشرق، یکی از ارکان کلیدی موفقیت در عملیات‌های دوران دفاع مقدس، زیرساخت‌سازی و ایجاد راه‌های قابل دسترسی بود. استفاده از تجهیزات مهندسی برای احداث جان‌پناه، مسیر عبور ادوات و پشتیبانی از رزمندگان، نقشی تعیین‌کننده داشت. این ضرورت نخست در جهاد سازندگی و سپس در یگان‌های مختلف شکل گرفت و تجربیات آن، ایران را به یکی از کشورهای پیشرو در این حوزه تبدیل کرد.

جنگ خاکریز در کارخانه نمک

در عملیات والفجر ۸، یکی از اقدامات دشوار، احداث خاکریزهای دفاعی در منطقه کارخانه نمک بود. به دلیل وجود حوضچه‌های آبی بزرگ، استقرار نیروها فقط در دژهای بین این حوضچه‌ها ممکن بود. واحدهای مهندسی چند لشکر، تحت آتش سنگین و پاتک‌های مکرر دشمن، با پرکردن گونی‌های خاک و کار شبانه‌روزی، خط پدافندی منطقه را تقویت و خاکریزها را به هم متصل کردند تا استقرار مناسبی برای نیروها فراهم شود.

سدسازی برای تسهیل تردد

اقدام مهم دیگر، احداث دو سد خاکی روی رودخانه بهمنشیر بود. سد "ابوشانک" در روستای ابوشانک، عبور از رودخانه را در عقبه عملیات ممکن کرد. سد "قفاص" نیز به همت قرارگاه مهندسی صراط المستقیم ساخته شد و پل ارتباطی دیگری ایجاد کرد که به تثبیت منطقه فاو کمک شایانی نمود. با وجود بمباران‌های مکرر دشمن، این سدها تخریب نشدند.

احداث اسکله روی پل خیبری

لشکر مهندسی ۴۲ قدر، اسکله‌ای دفاعی با استفاده از پل شناور خیبر ۲ در خورعبدالله احداث کرد. در این منطقه آبی وسیع با جزر و مد مؤثر، نیروهای دشمن تهدیدکننده بودند. با شمع‌کوبی لوله‌ای به طول ۲۶۰۰ متر و ایجاد سکوهای دفاعی هر ۳۰۰ متر، یک خط پدافندی بی‌سابقه در زمان جنگ ایجاد شد. این اسکله بعدها در عملیات کربلای ۳ نیز مورد استفاده قرار گرفت.

بیمارستانی امن در نزدیکی خط مقدم

با توجه به دشواری انتقال مجروحان به عقبه، تصمیم به احداث یک بیمارستان بتنی در منطقه فاو گرفته شد. محل‌یابی دقیق در انتهای نخلستان فاو انجام شد تا مزایای استتار، خلوت بودن و فاصله مناسب از آتش دشمن را داشته باشد. بیمارستان امام سجاد(ع) با ۴۵۰ باکس بتنی و به صورت دو پوششی مقاوم، در ۲۰ کیلومتری خط مقدم ساخته شد. این بیمارستان مجهز با هشت اتاق عمل، هرگز در طول جنگ آسیب انفجاری ندید.

منبع: Mashreghnews