علیاکبر داور؛ مغز متفکر رضاشاه چگونه به زندگی خود پایان داد؟
مروری کوتاه بر خبر
- علیاکبر داور، بنیانگذار نظام نوین قضایی و مؤسس چندین بنگاه دولتی در دوره رضاشاه بود.
- او نقش کلیدی در انتقال سلطنت به رضاخان و سپس لغو کاپیتولاسیون داشت.
- داور در دفاع از حق ایران در دیوان بینالمللی دادگستری در ماجرای نفت موفق عمل کرد.
- انتظار نخستوزیری او با انتصاب محمود جم برآورده نشد و این را نشانه ناخشنودی شاه تفسیر کرد.
- او در ۲۱ بهمن ۱۳۱۵ بر اثر مصرف بیش از حد تریاک خودکشی کرد.
مروری کوتاه بر زندگی و نقشآفرینی
علیاکبر داور، روزنامهنگار و سیاستمدار تأثیرگذار دوران رضاشاه، در سال ۱۲۶۴ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. تحصیلات خود را در دارالفنون گذراند و برای ادامه تحصیل در رشته حقوق به سوئیس رفت. فعالیت سیاسی او با نمایندگی مجلس چهارم از ورامین آغاز شد و به سرعت به یکی از چهرههای محوری حامی رضاخان تبدیل گردید.
پیشگامی در انتقال قدرت و نوسازی قضایی
داور همراه با تیمورتاش و نصرتالدوله، رهبری جریان پشتیبانی از رضاخان را برعهده داشت. او لایحه انتصاب رضاخان به فرماندهی کل قوا و سپس طرح خلع قاجار و سپردن حکومت موقت به وی را به مجلس تقدیم کرد. پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه، داور به عنوان وزیر عدلیه، مسئولیت نوسازی کامل نظام قضایی را عهدهدار شد. او با تدوین قوانین جدیدی مانند قانون مدنی و لغو کاپیتولاسیون، ساختار قضایی کشور را متحول کرد.
موفقیت در عرصه بینالمللی و مدیریت اقتصادی
در سال ۱۳۱۲، داور در رأس هیأتی ایرانی برای دفاع از حق ایران در پرونده لغو قرارداد نفت به دیوان دائمی دادگستری بینالمللی رفت و موفق شد رأی به نفع کشورش بگیرد. در سمت وزیر مالیه، به تقویت اقتصاد از طریق ایجاد بنگاههای دولتی و برقراری مبادلات پایاپای با کشورهایی مانند آلمان و شوروی پرداخت.
پایان تراژیک: خودکشی در اوج قدرت
پس از استعفای کابینه فروغی در سال ۱۳۱۴، داور که انتظار نخستوزیری داشت، با انتصاب محمود جم مواجه شد. او این تصمیم را نشانه ناخشنودی رضاشاه تعبیر کرد و دچار هراس شد. این اضطراب، همراه با فشار کاری شدید ناشی از مشکلات تأمین غله در سال خشکسالی ۱۳۱۵، در نهایت منجر به خودکشی او در ۲۱ بهمن ۱۳۱۵ (۱۰ فوریه ۱۹۳۷) بر اثر مصرف بیش از حد تریاک شد.
منبع: asriran.com
اخبار سیاسی