صدای تاریخی «اینجا تهران است» در ۲۲ بهمن ۵۷ متعلق به چه کسی بود؟

جمله تاریخی «اینجا تهران است. صدای راستین ملت ایران؛ صدای انقلاب» که در ظهر ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ از رادیو پخش شد، برای بسیاری نماد لحظه پیروزی انقلاب اسلامی است. اما هویت گوینده این پیام سال‌ها موضوع بحث بوده است. مهرداد خدیر، روزنامه‌نگار، در تحلیلی به بررسی سه روایت اصلی در این زمینه پرداخته است.

روایت‌های مختلف از یک صدا

بر اساس این تحلیل، سه روایت اصلی مطرح است. روایت اول، صدای مرحوم شیخ فضل‌الله محلاتی را گوینده می‌داند. روایت دوم، علی مطهری را معرفی می‌کند که این مورد قطعاً نادرست عنوان شده است. اما روایت سوم که مورد تأکید قرار گرفته، مربوط به احمد کسیلا، شاعر و نویسنده، است. پس از ترک ساختمان رادیو توسط آخرین گوینده باقی‌مانده (تقی روحانی) و بازگشت اعتصابیون، احمد کسیلا پشت میکروفون قرار گرفت و پیام معروف را قرائت کرد.

پخش همزمان از دو ایستگاه

این گزارش اشاره می‌کند که روایت مربوط به احمد کسیلا، ناقض روایت مربوط به شیخ فضل‌الله محلاتی نیست. زیرا عصر همان روز، محلاتی به همراه دکتر فریدون سحابی و یک متخصص مخابرات، ایستگاه رادیو در نزدیکی چهارراه سیدخندان (ایستگاه بی‌سیم) را در اختیار گرفتند. از آنجا محلاتی با عبارت «بسم‌الله الرحمن الرحیم. این صدای انقلاب اسلامی ایران است» پخش شد. تفاوت ادبیات روحانیون و روشنفکران در همین نقطه آشکار شد.

سرنوشت دو راوی تاریخ

حجت‌الاسلام شیخ فضل‌الله محلاتی، از اعضای ارشد جامعه روحانیت مبارز و نماینده امام در سپاه، در حادثه سقوط هواپیما در اول اسفند ۱۳۶۴ جان باخت. در مقابل، احمد کسیلا چندان شناخته شده نیست. او پس از انقلاب راه خود را جدا کرد و از کشور خارج شد و نهایتاً در ۱۸ آبان ۱۳۹۲ در ۷۴ سالگی در غربت درگذشت.

خاطره رهبران انقلاب از شنیدن خبر

در خاطرات هر دو آیت‌الله خامنه‌ای و سید محمد خاتمی آمده است که خبر پیروزی انقلاب را از رادیو ایران شنیدند. آیت‌الله خامنه‌ای نقل کرده که پس از بازگشت از یک سخنرانی برای کارگران و در حال رانندگی، با شنیدن جمله «اینجا تهران است…» خودرو را متوقف و نماز شکر به جای آورد. سید محمد خاتمی نیز گفته است که در ۲۲ بهمن در بندر هامبورگ آلمان، با سختی موفق به شنیدن صدای رادیو ایران با همان جمله شده است.

منبع: فرارو

اخبار سیاسی