شیرینیهای رمضان: راز تهیه شربت بار حرفهای برای زولبیا و بامیه چیست؟

مروری کوتاه بر خبر
- ارائه دو روش خانگی برای تهیه شربت بار (با و بدون گلوکز).
- تأکید بر نکات کلیدی مانند جلوگیری از شکرک زدن و رسیدن به غلظت مناسب.
- مواد اولیه دقیق برای هر روش ذکر شده است.
- کاربرد شربت بار در تهیه انواع شیرینیهای سنتی مانند بامیه، زولبیا و سوهان.
- انتخاب قابلمه مناسب و نوع گلوکز برای نتیجهای بهتر.
شربت بار، پایه بسیاری از شیرینیهای سنتی ایرانی بهویژه زولبیا و بامیه است. تهیه آن در خانه با رعایت اصول و نکاتی ساده، امکانپذیر و نتیجهای حرفهای دارد. این گزارش به دو روش مختلف تهیه این شربت و نکات تکمیلی آن میپردازد.
مواد و روش تهیه شربت بار (روش اول)
برای تهیه شربت بار به روش معمول به ۴۳۰ گرم شکر، ۱.۵ لیوان آب، یکچهارم لیوان گلاب، نصف قاشق چایخوری آبلیمو و یک قاشق غذاخوری زعفران دمکرده نیاز است. ابتدا آب را در قابلمهای روی حرارت کم ریخته و شکر را کمکم اضافه و هم میزنیم تا حل شود. سپس زعفران، آبلیمو و گلاب اضافه شده و با حرارت کم اجازه میدهیم تا شربت به غلظت مناسب برسد. نکته مهم این است که پس از جوش آمدن، شربت را زیاد هم نزنیم تا شکرک نزند. شربت باید پیش از سرد شدن کامل و هنگامی که هنوز کمی روان است، از روی حرارت برداشته شود زیرا پس از سرد شدن غلیظتر میشود.
روش دوم با گلوکز برای شربتی شفاف و کشدار
در روش دوم که از گلوکز استفاده میشود، مواد شامل یک کیلوگرم شکر، ۳۰۰ میلیلیتر آب، ۲۰۰ گرم گلوکز، یکهشتم قاشق چایخوری جوهرلیمو، دو قاشق غذاخوری زعفران دمکرده و دو قاشق غذاخوری گلاب است. مانند روش قبل، آب و شکر را مخلوط کرده و روی حرارت کم قرار میدهیم. پس از گرم شدن، گلوکز اضافه شده و حدود پنج دقیقه میجوشد. سپس زعفران، گلاب و جوهرلیمو (که با کمی شربت حل شده) اضافه و پنج دقیقه دیگر جوشانده میشود تا به غلظت برسد. استفاده از گلوکز مایع بیرنگ خوراکی باعث شفافیت، جلوگیری از شکرک و ایجاد بافت کشدار میشود.

نکات کلیدی و کاربرد شربت بار
برای نتیجه بهتر، استفاده از قابلمه استیل یا لعابی با دیواره بلند توصیه میشود. غلظت نهایی شربت باید متوسط و عسلی باشد. این شربت نهتنها برای زولبیا و بامیه، بلکه در تهیه سوهان، قطاب، حاجیبادام و برخی دسرهای دیگر نیز کاربرد دارد و طعم و نرمی شیرینیها را متعادل میکند.
منبع: asriran.com
سبک زندگی