رئیس جمهور مادامالعمر تاجیکستان کجا است؟ غیبت دو هفتهای امامعلی رحمان و شایعات فراوان

مروری کوتاه بر خبر
- امامعلی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان، به مدت دو هفته در هیچ برنامه عمومی ظاهر نشده است.
- این غیبت غیرمعمول، باعث ایجاد گمانهزنیهای گسترده درباره وضعیت او شده است.
- مقامات تاجیکستانی اعلام کردهاند رحمان «در روزهای آینده» در فعالیتهایی شرکت خواهد کرد.
- آخرین فیلم منتشرشده از او به تاریخ ۸ بهمن (۲۸ ژانویه) بازمیگردد.
- طبق قانون اساسی، در صورت ناتوانی، استعفا یا فوت رئیس جمهور، پسرش رستم امامعلی به عنوان سرپرست جانشین میشود.
- رحمان از سال ۱۹۹۲ بر تاجیکستان حکومت کرده و طبق قانون اساسی، محدودیت دوره ریاستجمهوری برای او اعمال نمیشود.
امامعلی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان، از دو هفته قبل تاکنون در هیچ برنامه عمومی ظاهر نشده است. این غیبت غیرمعمول در کشوری که فعالیتهای رئیسجمهور ۷۳ ساله آن تقریباً روزانه پوشش رسانهای دارد، باعث ایجاد گمانهزنیها و شایعاتی درباره سرنوشت او شده است. مقامات تلاش کردهاند این گمانهزنیها را رد کنند.
جزئیات غیبت و واکنشها
آخرین فیلم منتشرشده از امامعلی رحمان به روز ۸ بهمن (۲۸ ژانویه) بازمیگردد که او را در جلسهای با روسای سازمانهای امنیتی کشور نشان میداد. مقامات تاجیکستان روز چهارشنبه اعلام کردند رئیس جمهوری «در روزهای آینده» در چند فعالیت شرکت خواهد کرد؛ اگرچه برنامههای او معمولاً از قبل منتشر نمیشود. در روزهای اخیر، ویدئوها و پخشهای تلویزیونی غیرمعمولی از حسابهای مرتبط با ریاست جمهوری منتشر شده که سوالاتی درباره صحت و زمان تولید آنها ایجاد کرده است.
پیشینه قدرتگیری و قانون اساسی
امامعلی رحمان از سال ۱۹۹۲ عملاً بر تاجیکستان حکومت کرده و از ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان سومین رئیس جمهور این کشور فعالیت رسمی داشته است. طبق قانون اساسی تاجیکستان، او با عنوان «بنیانگذار صلح و وحدت ملی – رهبر ملت» مشمول محدودیت خدمت بیش از دو دوره متوالی نیست، یعنی عملاً میتواند مادامالعمر رئیس جمهور باشد. قانون اساسی همچنین تصریح میکند که در صورت ناتوانی، استعفا یا فوت رئیس جمهور، پسرش رستم امامعلی، رئیس مجلس ملی، به عنوان سرپرست ریاست جمهوری جانشین میشود و انتخابات باید ظرف سه ماه برگزار شود.
حکومت طولانی و انتقادات
رحمان که رهبر حزب دموکراتیک خلق تاجیکستان است، در طول بیش از سه دهه حکومت، از سوی طرفدارانش به خاطر اتحاد مجدد کشور پس از جنگ داخلی و احیای فرهنگ محلی ستوده شده است. با این حال، سازمانهای حقوق بشری و مخالفان، او را به حکمرانی استبدادی، سرکوب مخالفان، نقض حقوق بشر و محدود کردن آزادیهای مذهبی متهم میکنند. در آخرین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۹۹ شمسی، اعلام شد که او با کسب ۹۰ درصد آرا پیروز شده است.
منبع: isna.ir
اخبار سیاسی