خانه‌ای که به خیابان پشت می‌کند: معماری مدرن بریتانیا در آغوش سنت ژاپنی

مروری کوتاه بر خبر

استودیوی بریتانیایی دنیزن ورکس اولین پروژه خود در ژاپن را به پایان رساند.
خانه اونومیچی با نمای بسته به خیابان و باز به سوی چشم‌انداز جزایر، حریم خصوصی را تجمل می‌داند.
ساختار خانه از مفهوم سنتی ژاپنی «اومویا» (خانه اصلی) و «هاناره» (ساختمان جانبی) الهام گرفته است.
نمای خانه با تکنیک سنتی «یاکیسوگی» (چوب سوخته) پوشیده شده است.
این پروژه حاصل همکاری بین‌المللی دنیزن ورکس با دفتر ژاپنی تیک آرکیتکتس است.

استودیوی معماری دنیزن ورکس (Denizen Works) از بریتانیا، اولین پروژه خود در ژاپن را با نام «خانه اونومیچی» به پایان رسانده است. این خانه که برای یک زوج ژاپنی بازگشته از لندن طراحی شده، با ترکیب طراحی مدرن و سنت‌های ژاپنی، حریم خصوصی را به بالاترین تجمل تبدیل کرده است. نمای بسته به سمت خیابان و چشم‌انداز باز به سوی جزایر ستونایکای، از ویژگی‌های بارز این طراحی متفاوت است.

ترکیب معماری بریتانیایی و خواسته‌های ژاپنی

کارفرمایان این پروژه زوجی هستند که پس از سال‌ها زندگی در لندن، برای تجربه زندگی آرام‌تر به ژاپن بازگشته‌اند. آن‌ها نه فقط یک خانه، بلکه یک پناهگاه خصوصی می‌خواستند. استودیوی دنیزن ورکس با نگاهی به گذشته و آینده، خانه‌ای طراحی کرد که به چیدمان‌های مسکونی سنتی ژاپن ارجاع دارد و در عین حال کاملاً معاصر به نظر می‌رسد. موری کر، بنیانگذار این استودیو، از «کیفیت معمایی» این بنا سخن می‌گوید.

ساختار دوگانه: تفکیک فضای زندگی و کار

خانه اونومیچی به دو ساختار متمایز تقسیم شده که توسط یک ورودی سرپوشیده به هم متصل می‌شوند. بخش اصلی دوطبقه شامل یک اتاق خواب واحد است و استودیوی یک‌طبقه‌ای از بدنه اصلی امتداد یافته و بخشی از یک باغ کوچک را محصور می‌کند. این چیدمان از مفهوم سنتی ژاپنی «اومویا» (خانه اصلی) و «هاناره» (ساختمان جانبی) پیروی می‌کند. این جداسازی، مرز مشخصی بین فضای زندگی و کار ایجاد کرده است.

نماپردازی با هنر کهن «یاکیسوگی»

ستاره واقعی این معماری، پوشش نمای آن است. هر دو ساختمان در پوسته‌ای از چوب‌های عمودی «یاکیسوگی» پیچیده شده‌اند. یاکیسوگی یک تکنیک سنتی ژاپنی است که شامل سوزاندن سطح چوب برای محافظت و افزایش ماندگاری آن می‌شود. نتیجه، نمای سیاه عمیق و زیبایی است که گفتگویی بصری میان سنت و مدرنیته برقرار می‌کند. استفاده از این تکنیک در اینجا نه صرفاً یک ترند، بلکه اصیل و هدفمند است.

دیالوگ درون و بیرون: از حریم خصوصی تا چشم‌انداز بی‌نظیر

آنچه این پروژه را متمایز می‌کند، مدیریت هوشمندانه رابطه بین فضای داخلی و خارجی است. نمای سمت خیابان کاملاً بسته و ساده است، اما سمت دیگر خانه کاملاً باز می‌شود تا چشم‌انداز خیره‌کننده جزایر ستونایکای (Setonaikai) را در آغوش بگیرد. این یک حرکت کلاسیک در معماری ژاپنی محسوب می‌شود: خلق یک دنیای خصوصی در دل یک بافت عمومی. باغ کوچک خانه نیز به عنوان یک منطقه حائل عمل می‌کند.

همکاری موفق فرامرزی

جنبه همکاری در این پروژه نیز درخور توجه است. دنیزن ورکس با دفتر معماری تیک آرکیتکتس (Take Architects) مستقر در توکیو همکاری کرد. این مشارکت به استودیوی بریتانیایی اجازه داد تا پیچیدگی‌های ساخت‌وساز در ژاپن را پشت سر بگذارد و در عین حال چشم‌انداز طراحی خود را حفظ کند. برخلاف بسیاری از همکاری‌های فرامرزی که به سازش‌های ضعیف ختم می‌شوند، این پروژه به ترکیبی واقعی و موفق دست یافته است.

معماری آرام در عصر نمایش

در عصری که بسیاری از طراحی‌های مسکونی برای جلب توجه در شبکه‌های اجتماعی انجام می‌شود، خانه اونومیچی با چهره‌ای بسته به خیابان، رویکردی تقریباً رادیکال دارد. این خانه فریاد نمی‌زند و درام خود را برای لحظات خصوصی ساکنانش نگه می‌دارد. این نمای ساده برای مرموز بودن نیست، بلکه برای فراهم کردن شرایط یک زندگی خاص است؛ زندگی‌ای که در آن تماشای جزایر ستونایکای بسیار مهم‌تر از دیده شدن توسط عابران پیاده است.

خانه اونومیچی