حریم امنیتی ناوهای هواپیمابر؛ تا چه فاصله‌ای می‌توان به این غول‌های دریایی نزدیک شد؟

ناوهای هواپیمابر به عنوان دارایی‌های استراتژیک با محدوده‌های امنیتی چندلایه محافظت می‌شوند. فاصله امن از این شناورها بسته به قوانین رسمی و شرایط عملیاتی می‌تواند از چند صد متر تا چندین کیلومتر متغیر باشد. حفظ این فاصله برای جلوگیری از برخورد، تهدیدات امنیتی و سوءتفاهم‌های نظامی ضروری است.

محدوده‌های امنیتی رسمی و عملیاتی

بر اساس مقررات نیروی دریایی ایالات متحده، منطقه‌ای به نام «Naval Vessel Protection Zone» تعریف شده است. طبق این مقررات، نزدیک شدن به فاصله کمتر از **۹۰ متر** به یک کشتی جنگی بزرگ آمریکا ممنوع است و در فاصله حدود **۴۵۰ متری**، شناورها موظف به حرکت با حداقل سرعت هستند. در مقابل، اصطلاح **«۵ مایل دریایی» (حدود ۹.۲ کیلومتر)** که در برخی گزارش‌ها مطرح می‌شود، بیشتر یک فاصله احتیاطی عملیاتی محسوب می‌شود تا یک قانون رسمی. این فاصله در شرایط تنش نظامی یا عملیات حساس برای جلوگیری از واکنش دفاعی رعایت می‌شود.

لایه‌های حفاظتی و دلایل امنیتی

ناوهای هواپیمابر به دلیل حمل ده‌ها جنگنده، بالگرد و سیستم‌های راداری پیشرفته، از ارزشمندترین اهداف نظامی محسوب می‌شوند. نزدیک شدن یک شناور ناشناس می‌تواند به عنوان یک تهدید احتمالی تفسیر شود. به همین دلیل، اطراف این ناوها معمولاً توسط لایه‌های حفاظتی متعددی پوشش داده می‌شود که شامل **کشتی‌های اسکورت رزمی**، **گشت هوایی** و **نظارت راداری و الکترونیکی گسترده** است.

خطرات دریانوردی و عملیاتی

مسئله تنها به امنیت نظامی محدود نمی‌شود. از منظر دریانوردی نیز نزدیک شدن به ناو هواپیمابر خطرات قابل توجهی دارد. ابعاد بسیار بزرگ این شناورها، زمان‌بر بودن تغییر مسیر آن‌ها و قرار نگرفتن در مسیر حرکتشان از جمله این موارد است. همچنین، **جریان شدید آب ناشی از ملخ‌ها** می‌تواند کشتی‌های کوچک را بی‌ثبات کند و عملیات پروازی نیز جریان هوای شدید ایجاد می‌کند.

تغییرپذیری فاصله امن در شرایط مختلف

در نهایت، فاصله امن از یک ناو هواپیمابر در شرایط واقعی می‌تواند متغیر باشد. در **شرایط عادی**، این فاصله ممکن است در حد چند کیلومتر باشد، اما در **شرایط جنگی یا سطح تهدید بالا**، این محدوده می‌تواند به طور قابل توجهی گسترش یابد.

منبع: برترین‌ها

اخبار سیاسی