جولین بارنز با آخرین رمانش خداحافظی می‌کند؛ پایان آگاهانه یک نویسنده بزرگ؟

جولین بارنز، نویسنده سرشناس بریتانیایی، پانزدهمین و آخرین رمان خود را منتشر کرده است. او به صراحت اعلام کرده که این اثر، وداع آگاهانه او با دنیای نویسندگی است. کتاب «وداع‌ها» اثری عمیق با درون‌مایه‌های مرگ، حافظه و اخلاق در نویسندگی محسوب می‌شود.

آخرین اثر و یک خداحافظی آگاهانه

کتاب «Departure(s)» یا «وداع‌ها» همزمان با هشتادمین سالگرد تولد جولین بارنز منتشر شد. این نویسنده بریتانیایی صریحاً اعلام کرده که این رمان، آخرین کتاب او خواهد بود. بارنز قصد دارد پیش از آنکه بیماری یا مرگ مانعش شود، به انتخاب خودش از نویسندگی خداحافظی کند. این اثر به عنوان یک «خود-زندگینامه داستانی» توصیف شده که مرز بین داستان، خاطره و جستار را درهم می‌آمیزد.

راوی و بازتاب زندگی واقعی

راوی داستان، نویسنده‌ای به نام جولیان است که شباهت‌های زیادی به زندگی شخصی بارنز دارد. او به نوعی سرطان خون درمان‌ناپذیر اما قابل مدیریت مبتلاست و با غم از دست دادن همسرش که در سال ۲۰۰۸ فوت کرد، دست‌وپنجه نرم می‌کند. تأملات راوی شامل مرگ دوستان نزدیکش، کریستوفر هیچنز و مارتین آمیس نیز می‌شود.

هسته داستان و پرسش اخلاقی

هسته رمان به داستان دو دوست دوران دانشگاه می‌پردازد که پس از چهل سال با میانجی‌گری راوی دوباره به هم می‌پیوندند. یکی از این شخصیت‌ها، نویسنده را به خیانت متهم می‌کند؛ اینکه او با تبدیل رواقعیت‌های زندگی آن‌ها به «مواد خام داستان»، به حقیقت پشت کرده است. اینجا بارنز پرسش اخلاقی بزرگی را درباره حدود استفاده نویسندگان از زندگی اطرافیانشان مطرح می‌کند.

درون‌مایه‌های اصلی و جایگاه اثر

کتاب به موضوع «پایان‌ها» می‌پردازد؛ پایان رابطه، پایان حرفه و پایان عمر. حافظه، زمان و ساخت هویت از طریق خاطرات، از دیگر درون‌مایه‌های اصلی هستند که بارنز تحت تأثیر نویسندگانی مانند پروست و ویرجینیا وولف به آن‌ها پرداخته است. منتقدان این رمان ۱۷۶ صفحه‌ای را اثری بازیگوشانه و عمیق دانسته‌اند که از نظر کیفیت با برترین آثار او مانند «درک یک پایان» (برنده بوکر ۲۰۱۱) و «طوطی فلوبر» برابری می‌کند. این کتاب به عنوان یک «خروج باشکوه» برای بارنز تلقی می‌شود.

منبع: ilna.ir

سبک زندگی