جان لوکاره: جاسوسی که نویسنده شد؛ چرا رمان‌هایش دنیای جاسوسی را متحول کرد؟

مروری کوتاه بر زندگی و حرفه

دیوید کورنول، متولد ۱۹۳۱، که با نام مستعار جان لوکاره شناخته می‌شود، پیش از نویسندگی در سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا (MI6) خدمت می‌کرد. تجربیات او از این دنیای تاریک، پایه‌ای برای خلق رمان‌های جاسوسی پیچیده و واقع‌گرایانه‌اش شد. او در دسامبر ۲۰۲۰ درگذشت.

از اطلاعات تا ادبیات

لوکاره پس از تحصیل در دانشگاه‌های برن و آکسفورد و تدریس در کالج ایتون، به MI6 پیوست. وظیفه او بررسی اطلاعات جمع‌آوری‌شده بود، تجربه‌ای که ایده‌های اولیه رمان‌نویسی را برایش به ارمغان آورد. او در سال ۱۹۶۱ اولین کتابش «تلفن به مرد مرده» را با نام مستعار منتشر کرد، چرا که استفاده از نام واقعی برای مأموران اطلاعاتی ممنوع بود. در همین کتاب، شخصیت جرج اسمایلی متولد شد.

تحولی در ژانر جاسوسی

پیش از لوکاره، داستان‌های جاسوسی اغلب مانند ماجراهای جیمز باند، رمانتیک و خیال‌پردازانه بودند. اما لوکاره با آثاری مانند «جاسوسی که از سردسیر آمد» (۱۹۶۳) وجه تاریک، پرتعلیق و اخلاقاً مبهم این حرفه را به نمایش گذاشت. این رمان داستان الک لیماس، مأمور دلزده بریتانیایی در برلین است.

تأثیر یک خیانت واقعی

در اوایل دهه ۱۹۶۰، افشای فعالیت‌های کیم فیلبی، جاسوس انگلیسی شوروی، باعث شد نام لوکاره نیز در لیست افشاشدگان قرار گیرد و او مجبور به ترک دنیای اطلاعات شود. این اتفاق مسیر او را به سمت نویسندگی تمام‌وقت هموار کرد. بعدها فیلبی الهام‌بخش خلق شخصیت جرالد در کتاب پرفروش «پیله‌ور، خیاط، سرباز، جاسوس» (۱۹۷۴) شد.

درون‌مایه‌های ماندگار

آثار لوکاره حول محور تم‌های عمیقی مانند خیانت (در سطح ملی و شخصی) و فشار روانی طاقت‌فرسای زندگی دوگانه یک جاسوس می‌چرخند. قهرمانان داستان‌های او اغلب در چالش‌های اخلاقی پیچیده گرفتار می‌شوند و مرز بین خوب و بد در آن‌ها محو است.

منبع: asriran.com

چهره ها