جامعهشناسی ایران در سوگ کیست؟ وداع با پیشگامی که «دیدن» را آموخت
مروری کوتاه بر خبر
- درگذشت دکتر داور شیخاوندی، جامعهشناس پیشگام ایرانی
- تأکید بر جامعهشناسی به مثابه ابزار فهم انسان ایرانی و تحولات اجتماعی
- کلاسهای درس او محل پرسشگری و نگاه جامعهشناختی به مسائل روز بود
- از مدافعان تقویت نهاد دانشگاه به عنوان نهادی مستقل و مسئول
- میراث او در نسلهای شاگردانش در عرصههای علمی و اجرایی ادامه دارد
وداع با یک پیشگام
خبر درگذشت دکتر داور شیخاوندی، از چهرههای برجسته و پیشگام جامعهشناسی ایران، ضایعهای تلخ برای جامعه علمی کشور است. او از نسلی بود که جامعهشناسی را نه صرفاً یک رشته دانشگاهی، بلکه ابزاری برای فهم عمیقتر انسان ایرانی و تحولات اجتماعی معاصر میدید.
جامعهشناسی به مثابه «دیدن»
کلاسهای درس او فقط محل انتقال مفاهیم نظری نبود، بلکه فضایی برای پرسشگری، نقد و تمرین نگاه جامعهشناختی به مسائل روز به شمار میرفت. او به دانشجویان میآموخت که جامعهشناسی صرفاً حفظ نظریهها نیست؛ بلکه نوعی «دیدن» است؛ دیدن آنچه در لایههای پنهان روابط اجتماعی جریان دارد.
تأکید بر بومیسازی و واقعیتهای جامعه
در آثار و سخنانش، توجه به واقعیتهای عینی جامعه ایران جایگاهی ویژه داشت. او همواره بر ضرورت بومیسازی مفاهیم علوم اجتماعی تأکید میکرد و معتقد بود نظریهها زمانی معنا پیدا میکنند که با زیستجهان مردم پیوند بخورند.
دانشگاه؛ قلب تپنده اندیشهورزی
دکتر شیخاوندی همچنین از مدافعان تقویت نهاد دانشگاه بهعنوان نهادی مستقل و مسئول در برابر جامعه بود. او دانشگاه را نه جزیرهای جدا از مردم، بلکه قلب تپنده اندیشهورزی اجتماعی میدانست؛ جایی که باید با نقد منصفانه و تحلیل علمی، به روشنتر شدن مسیر آینده کمک کند.
میراثی ماندگار در نسل شاگردان
بخش مهمی از میراث او در نسلهایی از دانشجویان و پژوهشگران ادامه خواهد یافت که تحت تأثیر آموزههایش پرورش یافتند. بسیاری از آنان امروز در دانشگاهها، مراکز پژوهشی و عرصههای اجرایی کشور فعالاند و نگاه تحلیلی و انتقادی خود را وامدار سالها تلاش و راهنمایی او میدانند.
منبع: hamshahrionline.ir
چهره ها