تینا آخوندتبار: چرا چهرهام را فدای بوکس کردم؟

مروری کوتاه بر خبر
- تینا آخوندتبار ۶ سال است برای تمرکز روی بوکس، بازیگری را کنار گذاشته است.
- او زیبایی چهره را اولین پوئن مثبت خود در سینما میداند اما حالا آن را برای عشق به بوکس به خطر انداخته.
- هدف فعلی او قهرمانی در بوکس و سپس بازگشت به سینما با چهرهای قهرمان است.
- او بوکس را یک بازی فکری مانند شطرنج توصیف میکند، نه یک دعوای خیابانی.
- به گفته او، سینما اعتمادبهنفس و بوکس عزتنفس به او داده است.
تینا آخوندتبار، بازیگر سینما و تلویزیون، ۶ سال است برای دنبال کردن حرفهای بوکس، بازیگری را کنار گذاشته است. او که زیبایی چهره را نقطه قوت اولیه خود میداند، حالا این دارایی را برای عشق به بوکس به خطر انداخته. هدف او قهرمانی در رینگ و سپس بازگشت به سینما است. آخوندتبار بوکس را یک ورزش فکری میداند و معتقد است سینما به او اعتمادبهنفس و بوکس عزتنفس داده است.
گذر از سینما به رینگ بوکس
تینا آخوندتبار که شهرتش را مدیون تلویزیون میداند، حالا شش سال است خبری از بازیگری او نیست. او میگوید: «حالا 6 سال است که خبری از سینما ندارم و اصلا بازی نکردهام.» اگرچه پیشنهادهای بازی، حتی برای نقشهای اکشن، بیش از قبل به او شده، اما هدف فعلیاش قهرمانی در بوکس است. او توضیح میدهد: «اولین و آخرین گزینه برای بازیهای اکشن در سینما تینا آخوندتبار است اما فعلا هدفم قهرمانی در بوکس است.»
![]()
![]()
انتخاب بین دو عشق
آخوندتبار معتقد است نمیتوان همزمان در سینما و بوکس موفق بود. او تصمیم گرفته اول مسیر بوکس را به پایان برساند: «تصمیم گرفتم بوکس را به سرانجام برسانم و بعد از آن با چهره یک قهرمان به سینما برگردم.» این تصمیم، ریشه در علاقه شخصی او دارد؛ قرار بود نقش یک بوکسور را بازی کند، اما به جای آن، خواست در زندگی واقعی حرفهای این ورزش را دنبال کند.
به خطر انداختن زیبایی برای عشق جدید
یکی از بزرگترین چالشهای این مسیر، به خطر افتادن چهرهاش بوده است. آخوندتبار میپذیرد که چهرهاش نقش مهمی در موفقیت سینماییاش داشته: «نمیتوانم بگویم در سینما موفقیتم ربطی به چهرهام نداشت، اولین پوئن مثبت من چهرهام بود.» با این حال، او حالا این دارایی را برای بوکس به میدان آورده، زیرا عاشق این رشته است. او در پاسخ به توصیههای دیگران برای منصرف شدن میگوید: «من تصمیم را گرفته بودم.»
بوکس؛ منبع عزتنفس
از نگاه این بازیگر-بوکسور، سینما و بوکس هر کدام درس متفاوتی به او دادهاند. او میگوید: «سینما به من اعتمادبهنفس داد… بعد از اعتمادبهنفس باید عزتنفس باشد که بوکس و رینگ آن را به من داد.» این حس پس از هر مبارزه تشدید میشود: «من هر وقت از رینگ خارج میشوم، یک آدم دیگری هستم… این همیشه انرژیام را دو برابر میکند.» او بوکس را یک ورزش فکری میداند و تأکید میکند: «اصلا آن طور که بعضیها تصور میکنند اصلا بوکس دعوای خیابانی نیست، درون بوکس چیزی دیگری است.»
منبع: w3.org
سبک زندگی