تمرینات هوازی شلی مفصل زانو را در زنان یائسه دیابتی کاهش میدهد
نکات کلیدی خبر
- یک برنامه ۱۶ هفتهای تمرین هوازی بر روی زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ مطالعه شد.
- پس از دوره تمرین، سطح هورمون استروژن در گروه تمرینکننده به طور معناداری افزایش یافت.
- کاهش قابل توجه شلی مفصل زانو در گروه انجامدهنده تمرینات هوازی مشاهده شد.
- تغییرات مهمی در سطح هورمونهای پروژسترون، تستوسترون و ریلکسین ثبت نشد.
- کاهش شلی مفصل زانو به معنای افزایش سفتی و استحکام این مفصل ارزیابی میشود.
پژوهشی جدید بر زنان یائسه دیابتی
یک مطالعه پژوهشی به بررسی تأثیر یک برنامه تمرینات هوازی ۱۶ هفتهای بر شلی مفصل زانو و سطح هورمونهای استروئیدی جنسی در زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ پرداخته است. دکتر فیروزه دهقان، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، به این تحقیق اشاره کرده و اظهار داشت افزایش مداوم قند خون در بیماران دیابتی میتواند عوارض شدیدی بر اندامهای کلیدی بدن بگذارد. وی توضیح داد که اثرات خاص یائسگی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ تاکنون کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.
نقش هورمونها و طراحی مطالعه
دکتر دهقان توضیح داد در دوران یائسگی، کاهش هورمونهای جنسی میتواند متابولیسم گلوکز را مختل کرده و خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد. هورمونهایی مانند استرادیول در تنظیم قند خون و حساسیت به انسولین اهمیت دارند. از سوی دیگر، نوسانات هورمونی میتوانند به افزایش شلی مفاصل، به ویژه زانو، و در نتیجه افزایش خطر آسیب منجر شوند. در این پژوهش، ۶۳ زن مبتلا به دیابت نوع ۲ به طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین، سه بار در هفته و هر بار ۶۰ دقیقه دویدن با شدت متوسط انجام دادند.
نتایج مثبت بر استروژن و پایداری زانو
بر اساس نتایج این تحقیق، پس از ۱۶ هفته، سطح استروژن در گروه تمرین هوازی به طور معناداری افزایش یافت و کاهش شلی مفصل زانو نیز مشاهده شد. تغییرات مهمی در هورمونهای پروژسترون، تستوسترون و ریلکسین ثبت نشد. دکتر دهقان اظهار داشت کاهش شلی در مفصل زانو به معنای افزایش سفتی و بهبود استحکام این مفصل است که میتواند نقش مهمی در کاهش خطر بروز آسیبهای مفصلی و ناپایداری زانو ایفا کند. وی تمرینات هوازی منظم را راهکاری ساده و کمهزینه برای تقویت سلامت زنان یائسه مبتلا به دیابت نوع ۲ دانست.
