بیژن جلالی، شاعر گمنام و خواهرزاده صادق هدایت؛ چرا هرگز به شهرت عمومی نرسید؟

مروری کوتاه بر زندگی شاعرانه

بیژن جلالی، شاعر مهم تاریخ معاصر ادبیات فارسی، در ۳۰ آبان سال ۱۳۰۶ در تهران متولد شد و در ۲۴ دی ۱۳۷۸ از دنیا رفت. او هرگز به شهرت عمومی نرسید، اما شعر و حس شاعرانه‌اش برای اهالی ادبیات غریب نبود. جلالی به‌گواه بسیاری، بیش از آنکه اهل نوشتن شعر باشد، اهل زندگی شاعرانه بود.

خواهرزاده صادق هدایت و تاثیرپذیری

بیژن جلالی خواهرزاده صادق هدایت بود. روزگار نوجوانی و جوانی‌اش را با معاشرت با دایی‌اش گذراند و احتمالاً تحت تاثیر همین نشست‌ها بود که روح شاعرانه‌اش را شناخت. مدت‌ها در پاریس به تحصیل پرداخت، اما تحصیل در رشته علوم طبیعی را کسالت‌بار دید و از آن گذشت.

زندگی زیر پوست تهران

او روزگار جوانی‌اش را با کار در محیط‌های متفاوتی مانند تدریس ادبیات، کارمندی شرکت نفت و اشتغال در وزارت فرهنگ سپری کرد. زندگی آرام و بی‌حاشیه‌اش را زیر پوست تهران گذراند. بااین‌حال، ادبیات بود که باعث می‌شد از زیر پوست شهر بیرون آمده و وارد شریان‌های اصلی آن شود.

شعر ساده و بی‌آلایش

شعر جلالی هم مانند خود او ساده و بی‌آلایش توصیف شده است. آرام و رفته‌رفته، مانند قطرات باران که در دل سنگ نفوذ می‌کنند، تاثیر می‌گذاشت. او شاعر بود اما با اهالی ادبیات چندان نشست‌وبرخاست ویژه‌ای نداشت. شعرش را می‌نوشت و سپس به خلوت خود بازمی‌گشت.

پیشگامی در شعر نو و دوری از انجمن‌ها

در فرانسه با ادبیات نوین آشنا شده بود. از اولین افرادی بود که بدون اطلاع از جریان نیما در ایران، به سرودن شعر در قالب‌های نوین روی آورد. بااین‌حال، جلالی از آن دست شاعرانی نبود که وارد انجمن‌های ادبی شود یا قصد مکتب‌سازی داشته باشد. شعر را تنها به این دلیل دوست داشت که رفیق تنهایی‌هایش بود.

انتشار دیرهنگام و زندگی در سکوت

این روحیه باعث شد برای انتشار آثارش نیز تعلل کند. در دهه چهل آثارش را منتشر کرد و اگرچه در بین عموم به شهرت نرسید، اما در میان اهالی ادبیات به یکی از شاعران مهم زمانه خود بدل شد. جلالی تا پایان عمر در سکوت زندگی کرد، هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت. روح ظریف او بیشتر دوست داشت به جای شلوغی‌های شهری، خلوت خود را داشته باشد.

منبع: فرارو

چهره ها