بمب‌افکن صدساله: چرا آمریکا هواپیمای B-52 را بازنشسته نمی‌کند؟

نوسازی برای یک قرن پرواز

نیروی هوایی آمریکا تصمیم گرفته است بمب‌افکن‌های استراتژیک قدیمی B-52، معروف به «استراتوفورترس»، را به‌طور اساسی نوسازی کند. هدف از این برنامه، حفظ توان عملیاتی این هواپیماهای غول‌پیکر تا سال 2050 است؛ تاریخی که این بمب‌افکن‌ها یکصد ساله خواهند شد. مدل ارتقا یافته، B-52J نام خواهد گرفت.

تقسیم کار در ناوگان بمب‌افکن‌ها

پرسش اصلی اینجاست که با وجود بمب‌افکن پیشرفته و رادارگریز B-21، چرا آمریکا همچنان بر مدل قدیمی B-52 سرمایه‌گذاری می‌کند. پاسخ در یک استراتژی تقسیم کار نهفته است. بر این اساس، بمب‌افکن رادارگریز B-21 مسئولیت نفوذ به دفاع‌های دشمن و باز کردن راه را بر عهده دارد. در مقابل، B-52J به عنوان یک «کامیون پرنده» یا «زرادخانه متحرک»، خارج از برد مؤثر پدافندهای دشمن می‌ایستد و حجم عظیمی از موشک‌های دوربرد و هایپرسونیک را شلیک می‌کند.

ارتقاهای کلیدی مدل B-52J

برنامه نوسازی B-52 تغییرات عمده‌ای را شامل می‌شود. نخست، جایگزینی موتورهای قدیمی با موتورهای جدید و کارآمد شرکت رولز-رویس است که مصرف سوخت کمتر و عمر عملیاتی طولانی‌تری دارند. دوم، نصب یک رادار پیشرفته است که هم‌اکنون روی جنگنده‌هایی مانند F-18 استفاده می‌شود. این بمب‌افکن می‌تواند تا ۳۵ تن انواع مهمات، از جمله بمب‌ها، موشک‌های کروز و تسلیحات اتمی را حمل کند.

مخالفت‌ها و دفاعیات

این طرح با مخالفت‌هایی نیز روبه‌روست. منتقدان استدلال می‌کنند که هزینه میلیاردها دلار برای نوسازی یک هواپیمای بسیار قدیمی که در برابر سامانه‌های پدافند مدرن، هدفی بزرگ و آسیب‌پذیر محسوب می‌شود، نوعی هدر دادن منابع است. آن‌ها معتقدند این بودجه باید صرف خرید بمب‌افکن‌های کاملاً مدرن‌تر شود. در مقابل، ارتش آمریکا بر این باور است که B-52J حتی با در نظر گرفتن هزینه نوسازی، همچنان مقرون‌به‌صرفه‌ترین راه برای شلیک انبوهی از موشک‌ها در درگیری‌های آینده خواهد بود.

اخبار سیاسی