ایلان ماسک چگونه اسپیس‌ایکس را از یک ایده به سلطه‌گر بازار فضایی تبدیل کرد؟

مروری کوتاه بر مسیر ایلان ماسک

این گزارش بخش سوم از مجموعه‌ای است که به زندگی و کسب‌وکار ایلان ماسک می‌پردازد. پس از فروش شرکت‌های Zip2 و پی‌پل، ماسک با انگیزه تبدیل بشر به یک گونه چندسیاره‌ای، وارد عرصه اکتشافات فضایی شد.

تولد اسپیس‌ایکس و فلسفه پشت آن

ایلان ماسک در سال ۲۰۰۲ شرکت «فناوری‌های اکتشافات فضایی» یا اسپیس‌ایکس را تأسیس کرد. بر اساس اعلام دانشنامه بریتانیکا، او سال‌ها به این باور رسیده بود که بقای بشر در گرو تبدیل شدن به «گونه‌ای چندسیاره‌ای» است. هدف اولیه او کاهش چشمگیر هزینه‌های پرتاب و ساخت موشک‌های مقرون‌به‌صرفه بود.

سلطه فالکون‌ها بر بازار فضایی

نخستین پرتابگر اسپیس‌ایکس، فالکون ۱، در سال ۲۰۰۶ به فضا پرتاب شد. پس از آن، فالکون ۹ در سال ۲۰۱۰ و فالکون هوی در سال ۲۰۱۸ راهی مدار شدند. فالکون هوی با قابلیت حمل ۵۳ هزار کیلوگرم بار، ظرفیتی تقریباً دو برابر بزرگ‌ترین رقیب خود (دلتا ۴ شرکت بوئینگ) داشت، در حالی که هزینه ساخت آن حدود یک‌سوم بود. این برتری باعث شد تا در سال ۲۰۲۴، بیش از نیمی از پرتاب‌های مداری جهان توسط اسپیس‌ایکس انجام شود.

فضاپیماهای دراگن و پروژه استارلینک

اسپیس‌ایکس در کنار پرتابگرها، فضاپیماهای «دراگن» را برای انتقال تجهیزات و فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی توسعه داد. نام این فضاپیماها از ترانه «پاف، اژدهای جادویی» الهام گرفته شده است.

ماسک با تکیه بر این پیشرفت‌ها، پروژه «استارلینک» را در سال ۲۰۱۵ برای فراهم‌سازی اینترنت پرسرعت جهانی کلید زد. پس از دریافت مجوز از کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا، نخستین ماهواره‌های استارلینک در مه ۲۰۱۹ پرتاب شدند. تا ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، تعداد ۹ هزار و ۳۵۷ ماهواره در مدار قرار گرفته که ۹ هزار و ۳۴۷ عدد از آن‌ها فعال هستند. این ماهواره‌ها در ارتفاع حدود ۵۵۰ کیلومتری زمین قرار دارند و اسپیس‌ایکس در نهایت قصد دارد ناوگانی متشکل از ۴۲ هزار ماهواره ایجاد کند.

آینده: سوپر هوی–استارشیپ

اسپیس‌ایکس در حال توسعه نسل جدید پرتابگرهای خود با نام «سوپر هوی–استارشیپ» است. این سیستم قرار است جایگزین ناوگان فعلی شود و در مرحله نخست توانایی حمل حدود ۱۰۰ هزار کیلوگرم بار به مدار پایینی زمین را خواهد داشت.

منبع: فرارو

تکنولوژی