اپستین؛ آیا پول و قدرت عدالت را به بازیچه می‌گیرند؟

پرونده جفری اپستین فراتر از یک جنایت فردی، نشان‌دهنده شکست گسترده ساختاری در جامعه‌ای است که مدعی حاکمیت قانون است. این پرونده آشکار کرد که پول و قدرت بی‌نظارت می‌توانند نظام قضایی را تضعیف و عدالت را به امتیازی برای خواص تبدیل کنند.

شبکه مصونیت و فرهنگ پرده‌پوشی

اپستین دهه‌ها در حلقه‌های نخبگان سیاسی، مالی و اجتماعی رفت‌وآمد داشت. ثروت او دسترسی و حمایت ایجاد کرد و شبکه‌ای به وجود آورد که مانع نظارت و پاسخگویی شد. رسانه‌های تحقیقی و فرایندهای قضایی، اکراه نهادها برای مقابله با جنایات او را نیز آشکار کردند. معاملات سبک کیفرخواست، تأخیرهای آیین‌دادرسی و یک فرهنگ پرده‌پوشی، فضایی ساخت که در آن مصونیت از مجازات تقریباً قطعی بود.

قربانیان و عدالت گزینشی

هزاران قربانی، به‌ویژه زنان و کودکان، در محیط‌هایی که باید مداخله قانونی می‌شد، مورد بهره‌کشی قرار گرفتند. این قربانیان با ارعاب، طرد اجتماعی و فرسودگی حقوقی مواجه شدند. تجربه آن‌ها نشان می‌دهد وقتی شکاف قدرت عمیق است، دسترسی به عدالت برابر نیست. این پرونده تناقض در دموکراسی‌های غربی را آشکار کرد؛ کشورهایی که خود را مدافع حقوق بشر معرفی می‌کنند، اما هنگام تخلف در شبکه نخبگان، اجرای قانون گزینشی می‌شود.

ضرورت اصلاحات ساختاری

پیام جهانی پرونده اپستین روشن است: قانون به تنهایی کافی نیست. نهادهای مستقل، شفافیت و یک فرهنگ پاسخگویی ضروری هستند. حمایت از حقوق بشر نیازمند آموزش، آگاهی مدنی و هنجارهای اخلاقی است، نه صرفاً قوانین و دادگاه‌ها. قدرت بی‌نظارت عدالت را فرسوده و مصونیت از مجازات، هم قربانیان و هم اصول اخلاقی جامعه را تهدید می‌کند.

منبع: mashreghnews.ir

اخبار سیاسی