از شاگردی آیتالله حقشناس تا فرماندهی مهندسی لشکر ۱۰ سیدالشهدا؛ سرگذشت سردار شهید عبدالله نوریان چه بود؟
- ویژگیهای اخلاقی بارز او شامل تواضع، گریز از شهرت، توجه به خودسازی و مراقبت ویژه از نیروهای تحت امرش بود.
- پیکر او در گلزار شهدای امامزاده علیاکبر چیذر به خاک سپرده شد.
سردار شهید حاج عبدالله (محمود) نوریان، فرمانده و بنیانگذار گردان مهندسی و تخریب لشکر ۱۰ سیدالشهدا، در چهارم اسفندماه ۱۳۶۴ و در جریان عملیات والفجر ۸ در منطقه فاو به شهادت رسید. او که از چهرههای مؤثر و بااخلاق دفاع مقدس بود، از شاگردان آیتالله حقشناس به شمار میرفت و روایتهای متعددی از تواضع، مردمداری و ویژگیهای معنوی او در خاطرات همرزمانش باقی مانده است.
از تولد تا عضویت در سپاه
عبدالله نوریان در ۲۲ آذر ۱۳۴۰ در محله شمیران تهران متولد شد. او از کودکی به مباحث دینی علاقه داشت و در کنار تحصیل، به مطالعه کتبی مانند نهجالبلاغه و کتاب «حکومت اسلامی» امام خمینی (ره) پرداخت. وی در جریان انقلاب اسلامی، در راهپیماییها و تجمعات حضور فعال داشت و مسئولیتهایی در زمینه نظمدهی بر عهده گرفت. نوریان در سال ۱۳۵۸ و همزمان با اخذ دیپلم، به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.
مسئولیتها در دفاع مقدس
او که سابقه مبارزه با عناصر ضد انقلاب و حضور در عملیات بازیدراز را داشت، با آغاز عملیات فتحالمبین به جبهههای جنگ اعزام شد. با تأسیس تیپ سیدالشهدا در سال ۱۳۶۱، فرماندهی گردان تخریب این لشکر به او سپرده شد. نوریان با تلاش بسیار به تربیت نیروهای تخریبچی پرداخت و قبل از عملیات والفجر ۸، مسئولیت هر دو واحد حیاتی تخریب و مهندسی لشکر را بر عهده گرفت. نقش غواصان تحت امر او در ایجاد معبر در جزیره امالرصاص از نقاط درخشان کارنامهاش ذکر شده است.
ویژگیهای اخلاقی و معنوی
شهید نوریان به تواضع و گریز از شهرت مشهور بود. روایت است که پس از تعریف یک دژبان از او، به شدت ناراحت شد و حتی به فکر ترک گردان و عزیمت به کردستان افتاد. او برای مقابله با این «شهرت»، به منطقه بازیدراز رفت تا به خودسازی بپردازد. نوریان در زمانهای مرخصی در تهران، از شاگردان حلقه معنوی آیتالله حقشناس بود و این عالم نیز علاقه ویژهای به او داشت. بر اساس روایت همرزمان، او اهل مکاشفه بود و خاطرهای از تشرف به محضر حضرت ولیعصر (عج) در حج برایش نقل شده است.
روایتهایی از واپسین روزها
همرزمانش نقل میکنند که قبل از عملیات خیبر، یکی از آنها خواب شهادت نوریان را دیده بود. وقتی این خواب را با خودش در میان گذاشت، نوریان با گریه گفت: «دعا کن تا بروم!». در عملیات والفجر ۸ و در خط مقدم فاو، او با وجود اصرار فرماندهان دیگر برای ترک خط و هدایت عملیات از قرارگاه، حاضر به ترک نیروهایش نشد و جمله معروفش به یکی از فرماندهان این بود: «برادر! ما کنار شما و با شما هستیم.»
نحوه شهادت
در روز دوم اسفند ۱۳۶۴، هنگام هدایت بلدوزرها برای ایجاد خاکریز و حفاظت از نیروها، ترکش خمپارهای به سرش اصابت کرد و او را به کما برد. پس از دو روز، در چهارم اسفند ۱۳۶۴ و در سن ۲۴ سالگی به شهادت رسید. پیکر این شهید در گلزار شهدای امامزاده علیاکبر چیذر آرام گرفت.
منبع: Mashreghnews
اخبار سیاسی