آیا هوش مصنوعی، تغییرات اقلیمی و سلاح هسته‌ای تمدن بشر را نابود می‌کنند؟

بشریت در عصری زندگی می‌کند که توانایی‌های علمی‌اش با نیروهای بنیادین طبیعت برابری می‌کند. این قدرت، گونه‌ای تازه از خطر را پدید آورده: تهدیدهای وجودی که می‌توانند آینده تمدن انسانی را به‌طور دائمی محدود یا نابود کنند. سه تهدید اصلی در این زمینه، هوش مصنوعی پیشرفته، تغییرات اقلیمی و سلاح‌های هسته‌ای هستند که هرکدام دارای دامنه‌ای جهانی و ظرفیت بروز پیامدهای برگشت‌ناپذیرند.

قدرت و شکنندگی تمدن مدرن

تمدن مدرن با یک تناقض روبه‌روست. بشر هرگز تا این اندازه بر انرژی و اطلاعات تسلط نداشته و در عین حال، هرگز چنین در معرض فاجعه‌ای خودساخته قرار نگرفته است. ابزارهای پیشرفت، اکنون توان از هم گسستن سامانه‌های محیط‌زیستی و سیاسی را دارند. تهدید وجودی به خطرهایی اطلاق می‌شود که می‌توانند ظرفیت بلندمدت بشریت برای تداوم را به‌طور برگشت‌ناپذیر از میان ببرند.

هوش مصنوعی؛ تقویت‌کننده خطاهای انسانی

هوش مصنوعی گونه‌ای نوین از تهدیدهای وجودی را نمایندگی می‌کند. این فناوری مستقیماً در حوزه قضاوت و تصمیم‌گیری راهبردی مداخله می‌کند. شکست‌های احتمالی آن، نظام‌مند و سریع هستند. مسئله هم‌راستاسازی اهداف ماشین با ارزش‌های انسانی به چالشی مرکزی تبدیل شده است. کاربرد نظامی هوش مصنوعی، به‌ویژه در قالب سلاح‌های خودمختار، این مخاطرات را به سطحی تازه می‌برد و بازه‌های تصمیم‌گیری را فشرده می‌کند.

تغییرات اقلیمی؛ فرسایش بنیان‌های تمدن

تغییرات اقلیمی به‌تدریج بنیان‌های زیست‌فیزیکی تمدن را فرسایش می‌دهد. این پدیده از طریق حلقه‌های بازخورد و نقاط واژگونی عمل می‌کند. افزایش رویدادهای حدی مانند موج‌های گرما و سیلاب‌ها، فشار بی‌سابقه‌ای بر زیرساخت‌ها و انسجام اجتماعی وارد می‌آورد. تغییرات اقلیمی بیش از یک عامل مستقل، تقویت‌کننده خطر است و نابرابری و تنش‌های ژئوپلیتیکی را تشدید می‌کند.

سلاح هسته‌ای و ریسک مرکب

سلاح‌های هسته‌ای همچنان فوری‌ترین و بی‌ابهام‌ترین ابزار فروپاشی تمدن به‌شمار می‌آیند. هزاران کلاهک هسته‌ای در وضعیت آماده‌باش باقی مانده‌اند. سامانه‌های فرماندهی و کنترل هسته‌ای در برابر خطای انسانی و نقص فنی آسیب‌پذیرند. برهم‌کنش سلاح‌های هسته‌ای با هوش مصنوعی و تغییرات اقلیمی، منطق ریسک مرکب را به اوج می‌رساند.

منبع: Sharghdaily