آیا ناو هواپیمابر آمریکا در برابر موشک‌های ایران تاب می‌آورد؟

مروری کوتاه بر خبر

  • کاهش محسوس حضور نظامی گسترده آمریکا در غرب آسیا در سال‌های اخیر
  • اعزام ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به منطقه و تمرکز رسانه‌ای بر آن
  • محدودیت توان عملیاتی آمریکا در منطقه به دلیل تمرکز نیرو در کارائیب و تجربه ناکام در دریای سرخ
  • نمایش توانمندی موشکی و پهپادی ایران در رزمایش‌های اخیر
  • تحلیل کارشناسان مبنی بر لزوم حفظ فاصله امن ناوگان متخاصم از مرزهای ایران

برخلاف تصویرسازی‌های رسانه‌ای، حضور نظامی آمریکا در غرب آسیا به شکل محسوسی کاهش یافته است. اعزام ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» در چارچوب گفتمان تهدید و نمایش قدرت قرار می‌گیرد. در مقابل، ایران در رزمایش‌های اخیر توان موشکی و پهپادی خود را به نمایش گذاشته است.

تحلیل حضور نظامی آمریکا در منطقه

بر اساس این تحلیل، دیگر خبری از استقرار گسترده یگان‌های پیاده، زرهی، نیروهای هوابرد یا تجمع وسیع تفنگداران دریایی آمریکا در منطقه نیست. اسکادران‌های بزرگ نیروی هوایی آمریکا نیز مانند سال‌های اوج جنگ‌های عراق و سوریه در منطقه مستقر نیستند. در حوزه دریایی نیز طی ماه‌های گذشته حضور پررنگ و متمرکزی از نیروی دریایی آمریکا در خلیج فارس، دریای عمان، دریای عرب و دریای سرخ مشاهده نشده است. بخش قابل توجهی از توان دریایی آمریکا در حال حاضر در جنوب دریای کارائیب و در چارچوب محاصره دریایی ونزوئلا متمرکز شده است.

محدودیت‌های عملیاتی ناوگان آمریکا

اعزام تنها یک گروه ناو هواپیمابر برای سناریویی به بزرگی حمله به ایران، اقدامی غیرمتعارف ارزیابی می‌شود. تجربه اخیر ورود ناوهای آمریکایی به دریای سرخ برای مقابله با نیروهای یمنی، که با ناکامی عملیاتی همراه شد، نمونه‌ای از محدودیت‌های این رویکرد عنوان شده است. در آن عملیات، دست‌کم سه فروند جنگنده F/A-۱۸ سوپر هورنت آمریکا ساقط شد و چندین بار نیز جنگنده‌های پیشرفته F-۳۵ در معرض خطر سقوط قرار گرفتند. موشک‌های ضدکشتی یمنی نیز در موارد متعدد تا آستانه اصابت به شناورهای آمریکایی پیش رفتند.

ترکیب ناوگان آمریکا در منطقه

بر اساس داده‌های موجود، توان دریایی آمریکا در محدوده عملیاتی پیرامون ایران شامل یک ناو هواپیمابر با ترکیبی کمتر از ۶۰ فروند جنگنده و هواپیمای پشتیبانی، ۶ ناوشکن کلاس «آرلی برک»، دو زیردریایی هسته‌ای تهاجمی، یک ناو فرماندهی، چند شناور گشتی ساحلی و تعدادی کشتی لجستیکی است. مجموع این شناورها در حدود ۷۳۰ سلول پرتاب عمودی موشک در اختیار دارند که بخش عمده‌ای از آن‌ها به موشک‌های پدافند هوایی و رهگیری اختصاص یافته و سهم موشک‌های کروز تهاجمی «تام‌هاوک» در بهترین حالت به حدود ۴۵۰ فروند می‌رسد.

توان موشکی و بازدارندگی ایران

جمهوری اسلامی ایران در رزمایش‌های اخیر اقتدار دریایی در خلیج فارس، توان موشکی و دریایی خود را به نمایش گذاشته است. در این رزمایش‌ها، موشک‌های بالستیک و کروز دوربرد از عمق خاک ایران شلیک و اهداف مشخص‌شده در دریای عمان به‌صورت هم‌زمان و با دقت بالا منهدم شدند. ایران مجموعه متنوعی از موشک‌های بالستیک ضدکشتی را در اختیار دارد؛ از خانواده «فاتح» و نمونه‌های «هرمز» و «خلیج فارس» گرفته تا موشک‌های پیشرفته‌تری همچون «ذوالفقار بصیر» با برد حدود ۷۰۰ کیلومتر و «قاسم بصیر» با بردی تا ۱۳۰۰ کیلومتر. موشک‌های «عماد»، «خیبرشکن» و «شهید حاج قاسم سلیمانی» نیز به‌عنوان نسل‌های جدید موشک‌های دوربرد ایران با دقت بالا معرفی شده‌اند.

تحلیل نهایی و تغییر معادله

به گفته کارشناسان نظامی، برای از کار انداختن یک ناو هواپیمابر، لزوماً نیازی به غرق کردن آن نیست و وارد کردن یک ضربه دقیق به بخش‌های حیاتی می‌تواند این شناور عظیم را به‌طور کامل از چرخه عملیات خارج کند. تحلیلگران معتقدند ورود این سطح از توان موشکی به معادله، ناوگان‌های متخاصم را ناگزیر می‌کند تا فاصله خود را تا حدود دو هزار کیلومتر از مرزهای ایران افزایش دهند؛ اقدامی که زمان واکنش دفاعی ایران را افزایش داده و هزینه‌های عملیاتی و ریسک نظامی آمریکا را به‌طور چشمگیری بالا می‌برد.

منبع: فرارو

اخبار سیاسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads