آیا فشار آمریکا برای پایان مأموریت ناتو در عراق، یک بازآرایی استراتژیک است؟

مروری بر فشار آمریکا بر ناتو

دولت آمریکا در حال فشار آوردن بر ناتو است تا مأموریت خود در عراق را طی ماه‌های آینده به پایان برساند. این فشار با توجیه «کاهش تعهدات خارجی و تمرکز بر دفاع اروپا» اعمال می‌شود. با این حال، این روایت با توجه به تشدید تنش‌ها در منطقه و اهمیت راهبردی عراق، مورد تردید قرار گرفته است.

تاریخچه و مخالفت‌ها با حضور ناتو

مأموریت ناتو در عراق که در سال ۲۰۱۸ با هدف آموزش و مشاوره برای حمایت از نهادهای امنیتی عراق و جلوگیری از بازگشت داعش ایجاد شد، از سوی بخش بزرگی از جامعه و سیاستمداران عراقی به عنوان ادامه حضور اشغالگرانه نیروهای خارجی از سال ۲۰۰۳ تلقی شده است. مخالفت مردمی و سیاسی پایداری در عراق با هرگونه حضور نظامی خارجی، فارغ از پرچم آن، وجود داشته است.

تناقض ظاهری در خواست آمریکا

عراق به دلیل تماس مستقیم با ایران، هم‌مرزی با سوریه و مشرف بودن بر خلیج فارس، نقطه‌ای ایده‌آل برای رصد، جمع‌آوری اطلاعات و تأثیرگذاری بر توازن منطقه‌ای است. بنابراین، خروج کامل ناتو در شرایط کنونی که احتمال رویارویی با ایران وجود دارد، به نظر منطقی نمی‌رسد، چرا که توان نظارتی و اعمال فشار آمریکا را تضعیف می‌کند.

سناریوی محتمل: بازآرایی به جای خروج

تحلیل‌گران محتمل‌ترین سناریو را نه خروج واقعی، بلکه بازسازی و تغییر شکل حضور می‌دانند. احتمالاً واشنگتن در پی آن است که پوشش چندملیتی ناتو را برچیند و آن را با حضوری کم‌رنگ‌تر، انعطاف‌پذیرتر و کمتر قابل ردیابی، مثلاً از طریق نیروهای ویژه یا اشکال غیررسمی دیگر، جایگزین کند. این کار می‌تواند هم فشارهای سیاسی داخلی عراق را کاهش دهد و هم موقعیت راهبردی را حفظ نماید.

اهداف پشت پرده و تغییر تاکتیک

ادعای محدود بودن مأموریت ناتو به آموزش، با وجود پایگاه‌های نظامی پیشرفته، سیستم‌های نظارتی و شبکه‌های هماهنگی امنیتی عمیق، در تضاد به نظر می‌رسد. حذف حضور آشکار ناتو می‌تواند خشم عمومی در عراق را کاهش دهد، در حالی که ابزارهای نفوذ به اشکال کم‌ظاهرتر باقی می‌مانند. تجربه طولانی از شعارهای آمریکا در عراق نشان می‌دهد که اعلامیه‌های رسمی اغلب پرده‌پوشی بر اهداف اصلی بوده‌اند.

منبع: Mashreghnews

اخبار سیاسی