آیا شکاف در دولت ترامپ و تحقیر پرهزینه، نتیجه جنگ احتمالی با ایران خواهد بود؟

مروری بر ذهنیت و خط قرمز‌های واشنگتن

مصاحبه اخیر استیو ویتکاف، نماینده ویژه دونالد ترامپ، پنجره‌ای به ذهنیت دولت آمریکا در قبال ایران گشود. او در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز از پرسش‌های شخص ترامپ درباره دلیل «تسلیم» نشدن ایران با وجود استقرار گسترده نیروهای آمریکایی پرده برداشت. ویتکاف خط قرمز واشنگتن را غنی‌سازی دانست و مدعی شد ایران ممکن است تنها یک هفته تا دستیابی به مواد لازم برای ساخت بمب در سطح صنعتی فاصله داشته باشد. او تأکید کرد آمریکا انتظار دارد ایران نه‌تنها اعلام رسمی دهد، بلکه گام‌های عملی و قابل راستی‌آزمایی برای اثبات غیرنظامی بودن برنامه هسته‌ای‌اش ترسیم کند.

بازی اپوزیسیون و پیشرفت مذاکرات

بخش دیگری از سخنان ویتکاف به ملاقات با رضا پهلوی اشاره داشت. او گفت سیاست‌های آمریکا براساس خط‌مشی‌های ترامپ تعیین می‌شود نه دیدگاه‌های پهلوی. این اظهارات نشان می‌دهد واشنگتن همچنان به‌دنبال استفاده از طیف‌های مختلف اپوزیسیون به‌عنوان اهرم فشار است. این مصاحبه در شرایطی انجام شد که دو دور مذاکرات غیرمستقیم برگزار شده و طرفین بر سر برخی «اصول راهنما» به توافق کلی رسیده‌اند. عباس عراقچی از پیشرفت‌هایی سخن گفته، اما کاخ سفید از شکاف‌های قابل‌توجه خبر می‌دهد. گزارش‌ها حاکی است دور بعدی مذاکرات در نیمه اسفند برگزار خواهد شد.

چانه‌زنی بر سر موضوعات غیرهسته‌ای و سناریوی جنگ

واشنگتن مصرانه تلاش دارد هر توافق احتمالی را به موضوعات غیرهسته‌ای مانند برنامه موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران گره بزند. در مقابل، تهران برنامه دفاعی خود را غیرقابل مذاکره می‌داند. در این میان، تحلیلگران آمریکایی مانند ریچارد هاس باور دارند ترامپ با توجه به انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره و حساسیت افکار عمومی، تمایلی به جنگ طولانی ندارد. هاس هشدار داده در صورت وقوع جنگ، تاب‌آوری ایران ممکن است از آمریکا بیشتر باشد و نتیجه به یک «تحقیر پرهزینه» برای واشنگتن منجر شود.

شکاف داخلی در آمریکا و منطق «صلح از طریق قدرت»

در دولت ترامپ نیز درباره استفاده از گزینه نظامی شکاف وجود دارد. برخی مشاوران بر استفاده از تهدید نظامی به‌عنوان ابزار چانه‌زنی تأکید دارند و خواهان پرهیز از درگیری مستقیم هستند. سیاست ترامپ در قالب راهبردی موسوم به «صلح از طریق قدرت» تحلیل می‌شود که بر نمایش قدرت و اعمال فشار برای دستیابی به توافق مطلوب استوار است. در این منطق، تهدید نظامی و تحریم اقتصادی ابزارهایی برای مذاکره از موضع برتر هستند. ترامپ تلاش می‌کند این رویکرد را هم در عرصه داخلی و هم بین‌المللی به‌عنوان ترکیبی از صلح‌طلبی و اقتدار معرفی کند.

منبع: Eghtesadnews