آیا DNA استخراجشده از نقاشی راز ژنتیکی لئوناردو داوینچی را فاش میکند؟

مروری کوتاه بر خبر
- دانشمندان احتمال میدهند برای اولین بار DNA لئوناردو داوینچی را از یک اسکچ دوران رنسانس استخراج کردهاند.
- DNA یافتشده در طرح «کودک مقدس» با نمونههای ژنتیکی بستگان داوینچی شباهتهایی دارد.
- اصالت این نقاشی و مالک اصلی DNA استخراجشده از آن مورد تردید برخی کارشناسان است.
- دسترسی به آرامگاه داوینچی و والدینش برای نمونهگیری مستقیم ممکن نیست.
- پژوهشگران در حال بررسی DNA استخوانهای بستگان، یک دسته مو و آثار هنری دیگر هستند.
دانشمندان میگویند ممکن است برای اولین بار دیانای لئوناردو داوینچی را از یک اثر نقاشی مربوط به دوران رنسانس استخراج کرده باشند. این ماده ژنتیکی از یک اسکچ با مداد قرمز به نام «کودک مقدس» به دست آمده که برخی آن را اثر خود داوینچی میدانند. با این حال، این کشف با چالشها و تردیدهایی درباره اصالت اثر و مالک DNA همراه است.
شباهت ژنتیکی با بستگان
دیانای استخراجشده از طرح «کودک مقدس» با مواد ژنتیکی بازیابیشده از نامهای از قرن پانزدهم که توسط فروزینو دی سر جووانی داوینچی، پسرعموی آنتونیو داوینچی (پدربزرگ لئوناردو) نوشته شده بود، دارای برخی شباهتها است. هر دو نمونه حاوی توالیهای کروموزوم Y هستند که با یک «هاپلوگروپ» یا خط ژنتیکی مشترک در توسکانی، محل تولد لئوناردو داوینچی، مطابقت دارند.
تردیدها درباره اصالت اثر و DNA
با این وجود، برخی کارشناسان باور ندارند که لئوناردو داوینچی خود «کودک مقدس» را کشیده باشد و احتمال میدهند یکی از شاگردانش این طرح را کشیده است. در نتیجه، مشخص نیست آیا دیانای بهدستآمده واقعاً متعلق به خود داوینچی است یا خیر. این ماده ژنتیکی ممکن است متعلق به یکی از شاگردان او یا افرادی باشد که در طول سالها با این نقاشی سروکار داشتهاند.
موانع بزرگ در مسیر بازسازی DNA
بازسازی دیانای داوینچی با موانع بزرگی روبرو است. آرامگاه او در فرانسه تا حدی تخریب شده و بقایایش ممکن است از بین رفته یا با اجساد دیگر مخلوط شده باشد. محل دفن مادرش ناشناخته است و به آرامگاه پدرش نیز دسترسی وجود ندارد. خود داوینچی نیز هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت.
تلاشهای جایگزین و منابع جدید
پژوهشگران به دلیل این موانع، تلاش میکنند DNA را از آثار هنری و دیگر منابع استخراج کنند. آنها در حال حاضر سه استخوان از آرامگاه خانوادگی پدربزرگ لئوناردو، DNA بازماندگان زنده و یک دسته مو که سال ۱۸۶۳ پیدا شده و ممکن است از ریش داوینچی باشد را بررسی میکنند. 
همچنین امیدوارند با یافتههای خود مقامات را قانع کنند تا اجازه بررسی آثار بیشتری مانند «کدکس لستر» را بدهند که اثر انگشت تقریباً قطعی داوینچی را دارد.
هدف نهایی پژوهش
پژوهشگران امیدوارند با بازسازی دیانای داوینچی به اعتبارسنجی برخی از آثار هنری او کمک کنند. برخی نیز پیشنهاد میکنند که ماده ژنتیکی این نابغه رنسانس ممکن است عوامل بیولوژیکی تواناییهای استثنایی هنری و بینایی فوقالعاده او را آشکار کند. یافتههای این پژوهش هنوز داوری همتا نشده است.
منبع: asriran.com
اخبار علم و فناوری