آمریکا سه ناو هواپیمابر به منطقه اعزام کرد؛ تهدید نظامی یا نمایش قدرت؟
مروری بر اعزام ناوهای آمریکایی
پس از اعزام ناوگروه ضربتی به رهبری ناو آبراهام لینکلن به منطقه فرماندهی سنتکام، شایعاتی درباره حمله قریبالوقوع آمریکا به ایران قوت گرفت. در ادامه، مقامات آمریکایی از اعزام دو ناوگروه ضربتی دیگر به رهبری ناوهای جورج دبلیو بوش و جرالد فورد -پیشرفتهترین ناو هواپیمابر این کشور- به همان منطقه خبر دادند. این حرکت گسترده، پرسشهای زیادی را درباره اهداف واقعی واشنگتن ایجاد کرده است.
مأموریت روتین یا آمادهباش رزمی؟
این سؤال مطرح است که آیا اعزام ناو هواپیمابر به یک منطقه، لزوماً به معنای عملیات نظامی قطعی است؟ ناوگروههای آمریکایی به طور معمول و در طول سال، مأموریتهایی را برای حفظ آمادگی رزمی یا پشتیبانی از یگانهای خود در نقاط مختلف جهان انجام میدهند. این گروهها معمولاً از بندر نورفولک ویرجینیا حرکت کرده و در بندر سندیگو پهلو میگیرند. هر ناوگروه معمولاً از یک ناو هواپیمابر، حدود سه رزمناو و چند کشتی پشتیبان تشکیل میشود و بنا به مأموریت، ممکن است یک زیردریایی اتمی نیز آن را همراهی کند.
نمایش قدرت نمادین
بر اساس اسناد راهبردی آمریکا، این کشور همواره باید شش ناو هواپیمابر را برای اعزام به مأموریتهای مختلف آماده نگه دارد. علاوه بر کارکرد عملیاتی، ناوگروههای هواپیمابر آمریکا جنبه نمادین قدرت این کشور در عرصه جهانی را نیز به نمایش میگذارند. واشنگتن از این ابزار برای نشان دادن قدرت خود به طرفهای مقابل نیز استفاده میکند.
چالشهای ناو جرالد فورد
نکته قابل توجه درباره ناو جرالد فورد، سابقه عملیاتی اخیر آن است. این ناوگروه به تازگی یک مأموریت ۸ ماهه مداوم در منطقه دریایی کاراییب برای عملیات علیه ونزوئلا را پشت سر گذاشته است. اعزام مجدد آن به یک مأموریت دیگر که دستکم چهار ماه به طول میانجامد، میتواند موجب خستگی و فرسودگی کارکنان شود. بر این اساس، به نظر میرسد توان رزمی این ناو در مقایسه با ناوهای هواپیمابر دیگر که به منطقه اعزام شدهاند، احتمالاً کاهش یابد.
ابهام در نیت نهایی
پرسش اصلی این است که آیا آمریکا قصد واقعی برای اقدام نظامی علیه ایران یا هر کشور دیگری دارد یا خیر. پاسخ این پرسش را تحولات آتی روشن خواهد کرد. در حال حاضر، این حرکت میتواند ترکیبی از یک روند معمول، نمایش قدرت و آمادهباش باشد.
منبع: Eghtesadnews
اخبار سیاسی