آدرنارک چیست؟ دلیل اصلی بدخلقی ناگهانی کودکان بالای ۷ سال
مروری کوتاه بر خبر
- آدرنارک مرحلهای طبیعی و هورمونی بین ۶ تا ۹ سالگی است که مسیر بلوغ را آماده میکند.
- این مرحله با تغییرات خلقی ناگهانی مانند عصبانیت، گریه بیدلیل و اضطراب همراه است.
- تفاوت اصلی آدرنارک با بلوغ، در زمان شروع (زودتر) و تمرکز آن بر تغییرات روانی است.
- همراهی والدین با گفتوگو، آموزش تکنیکهای آرامسازی و تأیید احساسات کودک کلیدی است.
- مشاهده علائم فیزیکی خاص مانند رویش موهای زائد در این سن معمولاً طبیعی است.
آدرنارک، فاز مهمی در تکامل هورمونی کودکان ۶ تا ۹ ساله است که اغلب با نوسانات خلقی ناگهانی و برای والدین گیجکننده همراه میشود. این مرحله طبیعی، دروازهای به سوی بلوغ و ناشی از افزایش تدریجی فعالیت غدد فوقکلیوی است.
آدرنارک چیست و چه زمانی رخ میدهد؟
آدرنارک یک فاز مهم در تکامل هورمونی کودک است که مسیر را برای بلوغ آماده میکند. در این مرحله، غدد فوقکلیوی تولید هورمونهای جنسی به نام آندروژنها (عمدتاً DHEA) را افزایش میدهند. به گفته دکتر جورج پاتون، محقق برجسته سلامت نوجوانان، آدرنارک یک مرحله رشدی مجزا است که معمولاً حداقل دو سال قبل از شروع بلوغ اصلی رخ میدهد. اگر این فرآیند زودتر از موعد معمول شروع شود (قبل از ۸ سالگی در دختران و ۹ سالگی در پسران)، به آن «آدرنارک زودرس» گفته میشود.
تفاوت آدرنارک با بلوغ
اگرچه این دو مرحله به هم مرتبط هستند، اما در زمان و نحوه ظهور متفاوت عمل میکنند:
علائم و نشانههای آدرنارک در کودکان
هورمونهای این دوره میتوانند بر مسیرهای پردازش هیجان در مغز تأثیر بگذارند. تغییرات هیجانی ممکن است شامل عصبانیت یا گریههای بیدلیل، مشکل در بیان احساسات، افزایش تعارض با دوستان و اضطراب بیشازحد باشد. تغییرات فیزیکی در این مرحله معمولاً بارز نیستند. اگر علائمی مانند رویش موی ناحیه تناسلی، بوی بدن یا جوش مشاهده شود، در اغلب موارد طبیعی است. اما اگر این تغییرات با رشد پستان (قبل از ۸ سالگی در دختران) یا بزرگشدن آلت و بیضه (قبل از ۹ سالگی در پسران) همراه باشد، بهتر است برای بررسی احتمال بلوغ زودرس به پزشک مراجعه کنید.
راهنمای عملی برای همراهی کودک
لیات هیوز جوشی، نویسنده کتاب «راهحلهای پنج دقیقهای فرزندپروری»، تأکید میکند که این مرحله میتواند برای والدین گیجکننده باشد. راهکارهای زیر میتوانند کمککننده باشند:
۱. **با کودک گفتوگو کنید:** در لحظات آرام، با فرزند خود درباره احساساتش صحبت کنید.
۲. **تکنیکهای آرامسازی را آموزش دهید:** نفس عمیق، شمارش تا ده یا گوش کردن به موسیقی آرام میتواند به خودتنظیمی هیجانی کمک کند.
۳. **احساسات آنها را تأیید کنید:** از نسبت دادن تمام تغییرات خلقی صرفاً به هورمونها خودداری کنید.
۴. **با هم راهحل پیدا کنید:** پس از فروکش کردن هیجان، از کودک خود دعوت کنید تا درباره راهحلهای بهتر برای مدیریت موقعیتهای مشابه در آینده فکر کند.
منبع: asriran.com
سلامت