کارگران ساختمانی ایران: چرا بیمه و قرارداد رسمی نداریم؟

علی اصغر دهسنگی در گفت‌وگو با ایلنا به تشریح مشکلات ساختاری و مزمن کارگران ساختمانی پرداخت. وی نبود قرارداد رسمی، وضعیت ناامن کارگاه‌ها، پرداخت با تأخیر دستمزدها و فقدان بیمه را از جمله چالش‌های اصلی این قشر عنوان کرد. دهسنگی بر لزوم اقدام هماهنگ دولت و مجلس برای تصویب قوانین حمایتی و الزام‌آور تأکید نمود.

مشکلات ساختاری و فقدان امنیت شغلی

دهسنگی اظهار کرد که بسیاری از کارگران ساختمانی بدون قرارداد رسمی و تنها با توافق‌های شفافی مشغول به کار هستند. این وضعیت باعث می‌شود در صورت توقف پروژه یا اختلاف با پیمانکار، کارگر هیچ پشتوانه قانونی برای دریافت حقوق خود نداشته باشد.

وضعیت نگران‌کننده ایمنی و معیشت

وی به سطح نگران‌کننده ایمنی در کارگاه‌ها اشاره کرد و گفت حوادثی مانند سقوط از ارتفاع، ریزش داربست و برق‌گرفتگی هر سال جان صدها کارگر را تهدید می‌کند. علاوه بر این، دستمزد بسیاری از کارگران با تأخیر پرداخت می‌شود و در مواردی بخشی از حقوق آنان توسط واسطه‌ها و پیمانکاران کسر می‌گردد.

فقدان پوشش بیمه‌ای

دهسنگی افزود متأسفانه بخش قابل توجهی از کارگران ساختمانی فاقد بیمه درمانی و بازنشستگی هستند. در صورت وقوع حادثه، هزینه‌های سنگین درمان بر دوش خانواده‌های آنان می‌افتد. وی تأکید کرد که سهمیه سالانه بیمه تأمین اجتماعی برای کارگران ساختمانی وجود ندارد.

راهکارهای پیشنهادی

وی حل این مشکلات را تنها در گرو اقدامات هماهنگ دولت و مجلس دانست. مجلس می‌تواند با تصویب قوانین الزام‌آور، کارفرمایان را موظف به ارائه قرارداد ثبت‌شده برای هر کارگر کند. ایجاد سامانه‌ای برای گزارش تخلفات ایمنی توسط کارگران نیز می‌تواند به شفافیت و پیشگیری از حوادث کمک نماید. دهسنگی تصریح کرد دولت می‌تواند با اتکا به ماده ۱۴۱ قانون کار و پیمان‌های دسته جمعی، ریز دستمزد و تعرفه‌های مزدی را متناسب با سختی کار تعیین کند. توسعه برنامه‌های مهارت‌آموزی و ارتقای شغلی نیز می‌تواند آینده این کارگران را متحول سازد.

منبع: Ilna