ژن یا محیط: کدام یک بیشتر شخصیت ما را شکل می‌دهد؟

مطالعات گسترده روی دوقلوها نشان می‌دهد که هم ژن‌ها و هم محیط در شکل‌گیری شخصیت و باورهای ما نقش اساسی دارند. تجربیات شخصی، مانند مواجهه با فرهنگ‌های مختلف در کودکی، این پرسش فلسفی و علمی کهن را زنده نگه می‌دارد: اگر در جای دیگری بزرگ می‌شدیم، چه کسی می‌شدیم؟

تجربه شخصی: نقطه آغاز یک پرسش بزرگ

میریام فرانکل خاطره‌ای از کودکی خود تعریف می‌کند: در یک بعدازظهر گرم در روستایی نزدیک کلکته، دخترعموی هندی‌اش از او پرسید آیا در سوئد مردم واقعاً گوشت گاو و خوک می‌خورند؟ این سوال ساده، که با تعجب از امکان خوردن سگ و گربه ادامه یافت، برای میریام ۱۰ ساله که در سوئد بزرگ می‌شد، لحظه‌ای شرم‌آور و در عین حال روشنگر بود. سفرهایش به هند مملو از چنین لحظاتی بود که او را به تأثیر عمیق فرهنگ بر شیوه اندیشیدن، احساسات و رفتار انسان‌ها آگاه کرد.

علم به دنبال پاسخ: نبرد دیرینه ژن و تربیت

زیادا آیوراک، متخصص ژنتیک روانکاوانه در دانشگاه اسلو، توضیح می‌دهد که اگرچه DNA ساختار پایه‌ای منحصربه‌فرد هر فرد است، اما به تنهایی هویت ما را نمی‌سازد. پرسش اصلی این است: «آیا اگر در جای دیگری بزرگ می‌شدید، آدم متفاوتی می‌شدید؟» برای پاسخ به این، حوزه‌ای به نام روان‌شناسی بین‌فرهنگی شکل گرفته است.

مطالعه دوقلوها: کلیدی برای رمزگشایی

یکی از وسیع‌ترین روش‌های تحقیق، مقایسه دوقلوهای همسان (با DNA تقریباً یکسان) و دوقلوهای غیرهمسان (با حدود ۵۰ درصد ژن مشترک) است. اگر ویژگی‌های اخلاقی دوقلوهای همسان شباهت بیشتری به هم داشته باشد، نقش ژن‌ها پررنگ‌تر است. نتیجه جمع‌آوری داده‌های ۵۰ ساله روی ۱۴ میلیون دوقلو در جهان نشان می‌دهد که تفاوت‌های ژنتیکی حدود ۵۰ درصد در هویت ما نقش دارند.

ترکیب نهایی: یک همکاری پیچیده

آیوراک نتیجه می‌گیرد که باورها و شخصیت ما حاصل ترکیبی از ژن و محیط است. به عنوان مثال، تحقیقات نشان داده‌اند حدود ۵۰ درصد از هوش انسان اکتسابی است، البته باید توجه داشت که نقش ژن‌ها در سنین بالاتر نسبت به دوران کودکی پررنگ‌تر می‌شود.

منبع: w3.org

سلامت