چربی بدن چگونه سلامت مغز را تهدید میکند؟

مروری کوتاه بر خبر
- تجمع چربی در بدن، حتی در سطوح کمتر از میانگین، با کاهش حجم ماده خاکستری مغز مرتبط است.
- پژوهش جدید دو الگوی توزیع چربی «پانکراسی» و «لاغر» را شناسایی کرده که بیشترین خطر را برای مغز دارند.
- این الگوها خطر زوال شناختی، ضایعات ماده سفید و بیماریهایی مانند صرع و سکته مغزی را افزایش میدهند.
- شاخص توده بدنی (BMI) به تنهایی معیار کافی نیست و محل ذخیره چربی نقش کلیدی دارد.
- این مطالعه بر روی اسکنهای MRI بیش از ۲۵ هزار نفر انجام شده است.
مروری کوتاه بر ارتباط چربی و سلامت مغز
نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد که تجمع چربی در بدن، صرف نظر از تأثیر آن بر دیگر اندامها، میتواند اثرات بلندمدت و منفی بر سلامت مغز داشته باشد. این مطالعه ارتباط مستقیمی بین الگوهای مختلف توزیع چربی و افت سلامت مغز را تأیید میکند.
جزئیات پژوهش و روش بررسی
تیمی از محققان دانشگاه پزشکی شوژو در چین، با استفاده از تکنیک آماری تجزیه و تحلیل نمایه پنهان (LPA)، اسکنهای MRI بیش از ۲۵ هزار نفر با میانگین سنی ۵۵ سال را از پایگاه داده سلامت بریتانیا بررسی کردند. شرکتکنندگان بر اساس الگوهای توزیع چربی بدن به شش گروه تقسیم شدند و سپس نتایج اسکنهای مغزی و آزمونهای شناختی آنها مقایسه شد.
کشف الگوهای خطرناک توزیع چربی
پژوهشگران در این مطالعه موفق به شناسایی دو الگوی جدید توزیع چربی شدند: الگوی «توزیع پانکراسی» با چربی اضافی اطراف پانکراس و الگوی «چربی لاغر» که در آن چربی بهطور متراکم اطراف اندامهای مشخصی جمع میشود، در حالی که شاخص توده بدنی (BMI) فرد در محدوده متوسط است. این دو الگو با بالاترین سطوح خطر برای مغز همراه بودند.
تأثیرات منفی بر ساختار و عملکرد مغز
در مقایسه با لاغرترین افراد، پنج گروه دیگر با الگوهای مختلف چربی، کاهش حجم ماده خاکستری و کل مغز را نشان دادند. حتی افرادی با چربی بدن کمتر از میانگین نیز در معرض این کاهش قرار داشتند. این الگوهای خاص به بالاترین سطوح خطر کاهش ماده خاکستری، زوال شناختی، ایجاد ضایعات در ماده سفید و افزایش خطر بیماریهای عصبی مانند اضطراب، صرع، اماس و سکته مغزی منجر شده بود. تفاوتهایی نیز بر اساس جنسیت مشاهده شد؛ بهطور مثال، تسریع پیری مغز عمدتاً در مردان و خطر بالای صرع در زنان با الگوی چربی پانکراسی مرتبط بود.
محدودیتهای شاخص توده بدنی (BMI)
این پژوهش تأیید میکند که اگرچه BMI بالا معمولاً با کاهش اندازه مغز مرتبط است، اما این شاخص بهتنهایی معیاری خام برای سنجش چاقی محسوب میشود. یافتهها بر نیاز به بررسی دقیقتر محل و الگوی توزیع چربی در بدن، فراتر از عدد BMI، تأکید دارند.
محدودیتهای مطالعه و نیاز به پژوهشهای بیشتر
پژوهشگران خاطرنشان میکنند که این مطالعه بر اساس یک تصویر واحد (مقطعی) از بدن افراد انجام شده و نمیتواند رابطه علت و معلولی مستقیم را اثبات کند. همچنین شرکتکنندگان محدود به افراد میانسال بریتانیایی بودند. انجام تحقیقات گستردهتر روی گروههای جمعیتی متنوعتر برای تأیید این نتایج ضروری است. با این حال، این پژوهش زاویه جدیدی برای درک تأثیر چربی بر سلامت مغز گشوده و راه را برای توسعه راهکارهای پیشگیرانه و درمانی بهتر هموار میکند.
منبع: رکنا
سلامت