چرا جوانان ایرانی شغل‌های خود را پی‌درپی ترک می‌کنند؟

در حالی که بیش از ۲۲ درصد از جوانان ایرانی بیکار هستند، روند تغییر شغل‌های مداوم در میان این قشر افزایش یافته است. این پدیده از دیدگاه‌های مختلفی بررسی می‌شود؛ برخی آن را نشانه بی‌ثباتی و برخی دیگر سازگاری با بازار کار مدرن می‌دانند.

تجربه مشترک یک نسل

حسین، مهندس نرم‌افزار ۲۶ ساله، پس از یک سال کار در اولین شغل حرفه‌ای خود به دلیل اختلافات کاری و فشارها آن را ترک کرد. این تجربه برای بسیاری از جوانان آشناست. آمار نشان می‌دهد تغییر شغل پی‌درپی نه تنها در ایران، بلکه در کشورهای توسعه‌یافته نیز به بخشی از الگوی عمومی بازار کار تبدیل شده است.

الگوی جهانی و آمارها

بر اساس گزارش‌های اداره آمار اشتغال آمریکا، متوسط مدت زمان حضور افراد بین ۲۵ تا ۳۴ سال در یک شغل حدود ۲.۷ سال است. این رقم نشان‌دهنده یک روند جهانی است که در آن جوانان تمایل دارند بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت را برای تجربه شغلی اختصاص دهند.

تحلیل روانشناختی و ساختاری

پیمان دوستی، روانشناس، معتقد است ذهن انسان در مواجهه با شرایط دشوار کاری، تغییر شغل را به عنوان یک راه‌حل سریع ترسیم می‌کند. او هشدار می‌دهد تصمیم‌گیری بدون ارزیابی منطقی ممکن است به از دست دادن فرصت‌های بلندمدت بینجامد.

از سوی دیگر، علی رضایی، کارشناس اقتصاد کار، تغییر ساختار بازار کار به سمت مشاغل پروژه‌ای، قراردادهای کوتاه‌مدت و اقتصاد دیجیتال را دلیل اصلی می‌داند. به گفته او، تغییر شغل امروزه بیشتر راهی برای کسب تجربه و ارتقای مهارت‌هاست تا نشانه بی‌تعهدی.

بیکاری بالا و کاهش تاب‌آوری

نرخ بیکاری جوانان در ایران به حدود ۲۲.۷ درصد رسیده، در حالی که این نرخ برای کل جمعیت ۷.۳ درصد است. در چنین شرایطی، بسیاری شغل‌های اولیه را موقتی و بی‌ثبات می‌دانند.

مهدی شریفی، مدیر منابع انسانی، نیز بر این باور است که کمبود تاب‌آوری حرفه‌ای در میان نیروی کار جوان یکی از عوامل این تغییرات مکرر است. او تأکید می‌کند ساختن سرمایه حرفه‌ای نیازمند صبر و تطبیق با شرایط مختلف است.

منبع: رکنا

اخبار اجتماعی