چرا بازیکنان خارجی به لیگ برتر ایران می‌آیند؟ جذابیت مالی فراتر از اروپا

مروری کوتاه بر خبر

  • افزایش محسوس جذب بازیکنان خارجی در چهار باشگاه پرسپولیس، استقلال، تراکتور و سپاهان
  • جذابیت اصلی برای بازیکنان خارجی، پیشنهادهای مالی قابل توجه است
  • تغییر سیاست جذب از ستاره‌های نامدار به گزینه‌های قابل پیش‌بینی و کم‌حاشیه
  • آسیای مرکزی و بالکان به منابع اصلی جذب بازیکنان خارجی تبدیل شده‌اند
  • ساختار دستمزدی نامتوازن لیگ ایران و وابستگی مالی باشگاه‌ها به نهادهای دولتی
  • ضعف زیرساخت‌ها و محدودیت سهمیه بازیکنان خارجی از چالش‌های لیگ

در سال‌های اخیر روند جذب بازیکنان خارجی در لیگ برتر فوتبال ایران به‌طور محسوسی افزایش یافته است. این روند به‌ویژه در باشگاه‌های پرسپولیس، استقلال، تراکتور و سپاهان بیش از سایر تیم‌ها دیده می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد جذابیت اصلی برای این بازیکنان، پیشنهادهای مالی قابل توجهی است که حتی از سوی برخی باشگاه‌های اروپایی ارائه نمی‌شود.

تغییر الگوی جذب ستاره‌های خارجی

در گذشته، ایران ستاره‌های نامداری با سابقه حضور در لیگ‌های معتبر اروپایی مانند استیون انزونزی و وسام بن یدر را جذب می‌کرد. اما اکنون سیاست جذب به سمت گزینه‌های قابل پیش‌بینی‌تر و کم‌حاشیه‌تر تغییر کرده است. در نقل‌وانتقالات زمستانی اخیر، بازیکنانی کمتر شناخته‌شده از کشورهایی مانند پاراگوئه، برزیل، کره جنوبی و گابن به ایران آمدند.

نقش پررنگ آسیای مرکزی و بالکان

هم‌اکنون ۴۱ بازیکن خارجی در لیگ برتر ایران ثبت شده‌اند. هشت نفر از آنان از آسیای مرکزی (که پنج نفر ازبک هستند) و هشت بازیکن دیگر از کشورهای یوگسلاوی سابق می‌آیند. آسیای مرکزی و بالکان به منابع اصلی جذب بازیکن تبدیل شده‌اند. برای مثال، پرسپولیس برای قراردادی ۱۸ ماهه با ایگور سرگیف، مهاجم ازبک، بیش از یک میلیون دلار پیشنهاد داد؛ رقمی که باشگاه روسی کریلیا سووتوف حاضر به پرداخت آن نبود.

ساختار مالی و دستمزدهای نامتوازن

ساختار دستمزدی در لیگ ایران بسیار نامتوازن گزارش شده است. در تیم‌های کوچک، بازیکنان داخلی ممکن است از حدود ۳ هزار دلار در ماه شروع کنند، در حالی که ستاره‌های تیم‌های بزرگ و ملی‌پوشان بیش از یک میلیون دلار در سال درآمد دارند. برای بازیکنان خارجی، پیشنهادها معمولاً از ماهی ۱۰ هزار دلار آغاز می‌شود. مدل مالی اغلب باشگاه‌ها متکی بر نهادهای دولتی و شرکت‌های وابسته است و تراکتور تبریز به‌عنوان یک استثنا، به‌صورت خصوصی اداره می‌شود.

چالش‌های پیش‌روی لیگ

با وجود جذابیت مالی، لیگ برتر ایران با چالش‌های ساختاری مواجه است. سهمیه بازیکنان خارجی سخت‌گیرانه است (۶ بازیکن غیرآسیایی به‌علاوه یک آسیایی) و بسیاری از باشگاه‌ها حتی همین ظرفیت را هم پر نمی‌کنند. زیرساخت‌ها نیز نقطه ضعف اصلی محسوب می‌شود؛ تعداد ورزشگاه‌های استاندارد محدود است و کیفیت زمین‌ها مورد انتقاد قرار می‌گیرد. حتی ورزشگاه اصلی تهران مدت‌هاست در حال بازسازی است و مسابقاتی مانند دربی پایتخت گاهی به شهرهای دیگر منتقل می‌شود.

منبع: رکنا

اخبار ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads