پرسپولیس در دام پرس حریفان؛ آیا کادرفنی راهی برای خروج از بحران دارد؟

مروری بر بحران اخیر پرسپولیس

پرسپولیس در نیم‌فصل دوم به شکلی نتیجه گرفته که کمتر هواداری تصورش را می‌کرد. باخت‌های پیاپی و نمایش‌های ضعیف، بیشتر از هر چیز عصبانیت و نگرانی را در بین هواداران به‌وجود آورده است. بحرانی که حالا دیگر فقط یک افت مقطعی نیست و نشانه‌های فنی مشخصی دارد.

نقطه ضعف اصلی: پرس و بازپس‌گیری توپ

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این تیم، ضعف آشکار در پرس و بازپس‌گیری توپ است. پرسپولیس نه در زمان از دست دادن توپ واکنش سریع و هماهنگ نشان می‌دهد و نه در فاز دفاعی می‌تواند جریان بازی حریف را مختل کند. فاصله خطوط زیاد است و فشار روی صاحب توپ نصفه و نیمه انجام می‌شود. در نتیجه، حریف به‌راحتی از فاز اول پرس عبور می‌کند.

آسیب‌پذیری در برابر فشار حریف

وقتی خود پرسپولیس تحت فشار قرار می‌گیرد، آسیب‌پذیری‌اش دوچندان می‌شود. مدافعان و هافبک‌ها در برابر پرس شدید تمرکز کافی ندارند و خیلی راحت توپ لو می‌دهند. همین توپ‌لودادن‌های ساده، بارها زمینه‌ساز موقعیت برای رقبا شده است. تیم‌های دونده و منظم که پرس سازمان‌یافته دارند، در نیم‌فصل دوم دقیقاً همین نقطه ضعف را هدف گرفته‌اند و موفق هم بوده‌اند.

فرمول شناخته شده حریفان برای شکست پرسپولیس

واقعیت این است که حالا تقریباً همه تیم‌ها فرمول ضربه زدن به پرسپولیس را پیدا کرده‌اند. این فرمول شامل پرس شدید در یک‌سوم میانی زمین، بستن مسیرهای پاس کوتاه و وادار کردن مدافعان به تصمیم‌های اشتباه و پاس‌های بلند بی‌هدف است. پرسپولیس در خروج از فشار برنامه مشخص و هماهنگی لازم را ندارد و همین مسئله باعث می‌شود ساختار بازی‌اش خیلی زود به هم بریزد.

پرس؛ کابوسی برای ساختار و روحیه تیم

پرس برای این تیم تبدیل به کابوس شده است. فشاری که نه‌تنها جریان بازی را مختل می‌کند، بلکه اعتمادبه‌نفس بازیکنان را هم از بین می‌برد. اگر کادرفنی راهکاری برای شکستن پرس و بهبود بازپس‌گیری توپ پیدا نکند، این نقطه ضعف همچنان پاشنه آشیل پرسپولیس باقی خواهد ماند و رقبا با همان نسخه ساده، پرسپولیس را به راحتی فلج خواهند کرد.

منبع: Afkarnews

اخبار ورزشی