موشک صیاد ۳-G چگونه معادله نبرد دریایی ایران را تغییر میدهد؟
مروری بر تحول در توان پدافندی دریایی
تجهیز شناورهای کلاس شهید سلیمانی به موشک پدافندی «صیاد ۳-G» که نسخه دریاپایه صیاد ۳-F محسوب میشود، گامی عملیاتی برای استقرار پدافند برد بلند شناورمحور در نیروی دریایی ارزیابی میشود. این تحول، این کلاس شناور را از یک سکوی عمدتاً تهاجمی موشکانداز به یک عنصر چندنقشی با قابلیت دفاع هوایی منطقهای ارتقا میدهد.
مشخصات فنی و الزامات عملیاتی
کارایی این سامانه وابسته به مجموعهای از قابلیتها است. موشک مورد اشاره دارای برد عملیاتی حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ کیلومتر و سقف درگیری بیش از ۲۵ کیلومتر است و از هدایت ترکیبی و قابلیت درگیری چندهدفه برخوردار است. این سامانه نیازمند رادار سهبعدی با توان کشف اهداف در برد بلند و مقاومت نسبی در برابر جنگ الکترونیک و همچنین سامانه مدیریت نبرد یکپارچه روی شناور است. کارایی واقعی آن وابسته به اتصال پایدار به شبکه فرماندهی و کنترل و تبادل داده با سایر یگانها و سامانههای ساحلی و هوابرد است.
تأثیر بر تاکتیکهای یگانهای تندرو
در ساختار رزمی نیروی دریایی سپاه، تاکتیک مبتنی بر تحرک بالا و تمرکز آتش یگانهای تندرو از مؤلفههای اصلی قدرت بازدارندگی است. این یگانها در برابر تهدیدات هوایی مانند جنگندههای چندمنظوره، بالگردهای رزمی، پهپادهای مسلح و موشکهای کروز ضدکشتی آسیبپذیر هستند. استقرار شناورهای کلاس شهید سلیمانی مجهز به این پدافند برد بلند در آرایش عملیاتی آنها، یک چتر دفاعی متحرک با شعاع عملیاتی حدود ۱۵۰ کیلومتر ایجاد میکند. این امر موجب افزایش بقاپذیری یگانهای سبک، ارتقای زمان حضور در منطقه عملیات و گسترش آزادی عمل فرمانده میدان میشود.
شکلگیری گروه رزمی شبکهمحور
ترکیب کلاس شهید سلیمانی با شناورهای پشتیبانی اقیانوسی مانند شهید مهدوی، امکان شکلگیری یک گروه رزمی دریایی مأموریتمحور را فراهم میکند. در این ساختار، شناور پشتیبانی نقش تأمین سوخت، مهمات و پشتیبانی عملیاتی دارد و کلاس شهید سلیمانی میتواند همزمان مأموریت تهاجمی سطحی و دفاع هوایی منطقهای را انجام دهد. این الگو معادل یک گروه رزمی سبک و شبکهمحور است که وابستگی عملیاتی به ساحل را کاهش میدهد.
جایگاه در راهبرد بازدارندگی دریایی
از منظر راهبردی، این ترکیب در چارچوب مفهومی «انکار دسترسی و منطقهای» یا A۲/AD دریایی قابل تحلیل است. ایجاد لایههای دفاعی و تهاجمی چندگانه در فضاهای دریایی، هزینه ورود و حضور نیروهای متخاصم را افزایش داده و دامنه آزادی عمل آنها را محدود میکند. در این مدل، پدافند شناورمحور بخشی از یک شبکه بازدارنده گستردهتر شامل سامانههای ساحلی، پهپادی و موشکی محسوب میشود.
منبع: Eghtesadnews
اخبار سیاسی