فریماه فرجامی؛ سوفیا لورن ایران که سینما قدرش را نشناخت؟

فریماه فرجامی، بازیگر سینمای ایران، سال‌هاست که از عرصه سینما و محافل هنری دوری گزیده است. در مراسم‌های تقدیری که برای او برگزار شده، هنرمندان بزرگی مانند زنده‌یاد امین تارخ، محمد رحمانیان و علیرضا داودنژاد از مقام هنری و خصایص اخلاقی او سخن گفتند. امین تارخ او را با اسطوره‌های جهانی سینما مقایسه کرده و معتقد بود سینما نتوانست حق این هنرمند را ادا کند.

ستاره‌ای در مقایسه با اسطوره‌های جهانی

زنده‌یاد امین تارخ در مراسمی که برای فریماه فرجامی برگزار شد، از نخستین دیدارش با این بازیگر گفت. او فرجامی را بازیگری با فیزیک مناسب و چهره‌ای خوش توصیف کرد که نویدبخش ظهور یک بازیگر بزرگ بود. تارخ تاکید داشت که فریماه فرجامی را باید با بزرگان سینمای جهان مانند اینگرید برگمن و سوفیا لورن مقایسه کرد. به گفته او، فرجامی هرگز از زیبایی خود در دوران بازیگری استفاده نکرد، بلکه بر تمرکز، مهربانی و صداقت تکیه داشت.

امین تارخ با اشاره به بازی فرجامی در فیلم «سرب» گفت: «او در این شرایط می‌توانست تبدیل به ملکه سینمای ایران شود و هر شرطی را برای حضور در یک اثر سینمایی اعمال کند اما او سرش را تراشید و گفت زیبایی مهم نیست.» تارخ این موضوع را دلیلی بر ماندگاری فرجامی در سینما دانست. او با افسوس گفت: «سینما قدر فریماه فرجامی را دریافت نکرد، موضوعی که دیگر برای فهم این مطلب دیر شده و ما کاری را نمی‌توانیم انجام بدهیم.»

خاطراتی از یک ستاره محبوب

در مراسم بزرگداشت فریماه فرجامی در خانه سینما در سال ۱۳۹۸، محمد رحمانیان، نویسنده و کارگردان تئاتر، نیز خاطراتی را بیان کرد. او فرجامی را اولین ستاره سینمای ایران پس از انقلاب ۵۷ دانست که فارغ از روال ستاره‌سازی پیش از انقلاب به این جایگاه رسید. رحمانیان به تحصیلات فرجامی زیر نظر بهرام بیضایی و فعالیتش در گروه تئاتر مجید جعفری اشاره کرد.

رحمانیان خاطره‌ای جالب از استقبال مردم از فریماه فرجامی نقل کرد: «موقع اکران «خط قرمز» در جشنواره همه پشت در سینما بر سر هم می‌زدند و فریماه با دست شکسته آمده بود تا فیلم را ببیند و آنجا بود که خیلی‌ها همدیگر را می‌دریدند تا او را ببینند. همین حضور او با آن شرایط باعث شد خیلی‌ها به بادیگارد شخصی او تبدیل شوند تا راه را برایش باز کنند و آخر هم نزدیک به ۵۰ نفر با او به عنوان همراه وارد سینما شدند.»

همراهی در سخت‌ترین لحظات

علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما، در همان مراسم از نقش فریماه فرجامی در یکی از دشوارترین لحظات زندگی‌اش گفت. او در حال ساخت فیلم «بی‌پناه» با بازی فرجامی بود که خبر فوت خواهرش را دریافت کرد. داودنژاد گفت: «حال آن روزهای من خیلی بد بود ولی فریماه آمد و مرا از روی زمین بلند کرد تا کارم را تمام کنم و ساخته شدن و موفقیت آن فیلم را مدیون فریماه فرجامی عزیز هستم.»

نگاهی به گذشته از زبان خودش

فریماه فرجامی حدود ۳۰ سال پیش، پس از دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فجر، در گفت‌وگویی به توصیف خود پرداخت. او گفت که هرگز تصور نمی‌کرد روزی بازیگری حرفه‌اش شود. فرجامی از دانشکده هنرهای دراماتیک لیسانس ادبیات دراماتیک و نویسندگی تئاتر گرفت و به گفته خودش، دانشجو بودن برایش جذابیت زیادی داشت.

او درباره تصمیمش برای ماندن در ایران پس از انقلاب گفت: «انقلاب شد فکر کردم باید اینجا بمانم فکر می‌کردم اگر بمانم، نه به خاطر سینما و تئاتری که هنوز شروع نکرده بودم، در امور سهمی خواهم داشت. فکر می‌کردم باید کاری را شروع کنم و دقیقا هم نمی‌دانستم چه کاری را فقط می‌دانستم که باید بمانم.» فرجامی همچنین از تغییرات درونی خود سخن گفت و اینکه نسبت به گذشته متفکرتر شده است.

منبع: رکنا

چهره ها