روزه‌داری سالم؛ چگونه از ۸ اشتباه رایج در ماه رمضان جلوگیری کنیم؟

مروری کوتاه بر اشتباهات رایج در روزه‌داری

ماه رمضان فرصتی برای خودسازی و تقویت ارتباط معنوی است و می‌تواند برای سلامت بدن و مدیریت وزن نیز مفید باشد. با این حال، بهره‌مندی کامل از فواید این ماه مستلزم پرهیز از برخی اشتباهات رایج است که می‌تواند تأثیر روزه‌داری را کاهش دهد.

هشت اشتباه مهم که باید از آنها دوری کرد

مصرف بیش از حد نوشیدنی‌های قندی در وعده‌های سحر و افطار می‌تواند منجر به افت انرژی، افزایش وزن و نوسان قند خون شود. بهترین جایگزین، دمنوش‌های گیاهی یا آب‌میوه‌های طبیعی است. نوشیدن آب فراوان بلافاصله پس از افطار، معده را پر کرده و باعث نفخ و مشکلات گوارشی می‌شود. توصیه می‌شود روزه با چند جرعه آب و یک یا دو خرما باز شود. انجام حرکات ورزشی بلافاصله پس از افطار، زمانی که بدن بر هضم غذا متمرکز است، می‌تواند به گرفتگی عضلانی و سوءهاضمه منجر شود. پیاده‌روی سبک حداقل یک ساعت پس از افطار مناسب‌تر است. تند غذا خوردن و جویدن ناکافی غذا، نه تنها هضم را دشوار می‌کند، بلکه می‌تواند منجر به افزایش وزن شود. جویدن آهسته و کامل غذا به افزایش هورمون سیری کمک می‌کند. مصرف دسرهای شیرین پس از افطار باعث افزایش سریع و سپس افت ناگهانی قند خون می‌شود که نتیجه آن خواب‌آلودگی، خستگی و در درازمدت ممکن است به مقاومت انسولینی بینجامد. خوردن غذاهای پرنمک و شور در ماه رمضان، تشنگی را در طول روز افزایش داده و بدن را با کم‌آبی مواجه می‌کند. شروع روزه بدون خوردن وعده سحری، عوارضی مانند افت قند خون، سردرد، خستگی مفرط، هوس غذایی و مشکل در تمرکز را به دنبال دارد. نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای و قهوه، به دلیل خاصیت ادرارآوری، بدن را دچار کم‌آبی می‌کنند و قطع ناگهانی آنها در طول روز ممکن است باعث سردرد و تحریک‌پذیری شود. جایگزین کردن آنها با دمنوش‌های گیاهی فاقد کافئین توصیه می‌شود.

اثرات روحی و روانی روزه‌داری

روزه‌داری می‌تواند با افزایش تولید پروتئین BDNF در مغز، به بهبود عملکرد شناختی، حافظه و یادگیری منجر شده و هوشیاری و تمرکز را افزایش دهد. با تثبیت قند خون و جلوگیری از نوسانات آن، روزه‌داری می‌تواند به بهبود خلق‌وخو، کاهش تحریک‌پذیری و افزایش ترشح هورمون‌های مرتبط با احساس خوب کمک کند. پایبندی به برنامه روزه‌داری، خودکنترلی و نظم شخصی را تقویت می‌کند و این انضباط می‌تواند به دیگر جنبه‌های زندگی نیز تسری یابد. روزه‌داری آگاهی فرد از ارتباط ذهن و بدن را افزایش می‌دهد و به تشخیص گرسنگی واقعی از غذا خوردن بر پایه عادت یا احساسات کمک می‌کند. مشارکت در وعده‌های سحری و افطاری به صورت جمعی و انجام اعمال خیر، پیوندهای اجتماعی را تقویت کرده و به سلامت روان کمک می‌کند.

منبع: Ettelaat