ربات‌ها چطور می‌توانند بخشی از بدن ما شوند؟ راز در سرعت حرکت است

پژوهشگران با استفاده از واقعیت مجازی، تأثیر سرعت حرکت بازوی رباتیک بر احساس درونی‌سازی و مالکیت آن توسط کاربران را بررسی کردند. نتایج نشان داد زمانی که بازو با سرعتی مشابه دسترسی طبیعی انسان (حدود یک ثانیه) حرکت کند، حس تعلق و قابلیت استفاده در اوج خود قرار می‌گیرد.

نقطه طلایی سرعت برای حس مالکیت

این مطالعه که توسط هارین مانوجایا هاپواراچی و همکارانش انجام شد، نشان داد الگوی روشنی در پذیرش بازوی مصنوعی وجود دارد. هنگامی که بازوی رباتیک بیش از حد سریع (۱۲۵ میلی‌ثانیه) یا بسیار کند (۴ ثانیه) حرکت می‌کرد، شرکت‌کنندگان اتصال کمتری با آن احساس کرده و قابلیت استفاده آن را پایین‌تر ارزیابی کردند. در مقابل، سرعت متوسط یک ثانیه‌ای، قوی‌ترین حس مالکیت بدن و کنترل را ایجاد نمود. همچنین، شرکت‌کنندگان در سرعت‌های متوسط تا کمی سریع‌تر، احساس شایستگی بیشتری کردند، در حالی که بیشترین ناراحتی در سریع‌ترین حالت ثبت شد.

پیامدهای گسترده برای فناوری‌های پوشیدنی

یافته‌های این تحقیق فراتر از پروتزهای معمولی است و برای سایر فناوری‌های تقویت‌کننده بدن مانند اندام‌های رباتیک اضافی، اسکلت‌های بیرونی و ربات‌های پوشیدنی نیز کاربرد دارد. این مطالعه نشان می‌دهد که برای طراحی پروتزهای مجهز به هوش مصنوعی که کمک خودکار ارائه می‌دهند، تنها دقت و سرعت بالا کافی نیست و هماهنگی زمان‌بندی حرکت با انتظارات طبیعی مغز انسان یک فاکتور کلیدی است.

ابزار واقعیت مجازی و چشم‌انداز آینده

پژوهشگران بر این باورند که واقعیت مجازی ابزار مهمی برای آزمایش ایمن فناوری‌های نوظهور پروتز و روش‌های کنترل آن‌ها، قبل از معرفی گسترده به بازار است. آن‌ها همچنین قصد دارند تأثیر استفاده طولانی‌مدت را بر ادراک کاربران بررسی کنند، چرا که تجربه روزمره می‌تواند حتی یک اندام رباتیک بسیار سریع را به مرور زمان «طبیعی» و یکپارچه با تصویر بدنی فرد کند. این تحقیق با حمایت چندین نهاد علمی ژاپنی از جمله JSPS KAKENHI انجام شده و نتایج آن در ۷ فوریه ۲۰۲۶ در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.

منبع: Rokna