دعای روز پنجم رمضان: چگونه در جرگه «مستغفرین» قرار بگیریم؟
- پس از استغفار، انجام اعمال اصلاحی و صالحانه به صورت مستمر ضروری است.
- «قانتین» به بندگان دوامآورنده در طاعت خدا اشاره دارد.
مروری بر دعای روز پنجم رمضان
متن دعای روز پنجم ماه رمضان، با درخواست از خدا برای قرار گرفتن در زمره آمرزشجویان، بندگان شایسته و فرمانبردار و اولیای مقرب آغاز میشود. این دعا که با عبارت «بِرَأْفَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» به پایان میرسد، سیر و حرکتی معنوی را ترسیم میکند.
استغفار؛ طلب بخشش و پاکسازی
استغفار در این متن به معنای طلب بخشش، جبران و پاکسازی دانسته شده است، هم در وجود فرد و هم در جامعه پیرامون او. نویسنده تأکید میکند که این طلب بخشش به تنهایی کافی نیست و باید پس از پاکسازی آثار سوء اقدامات، به سراغ اصلاح و انجام کارهای شایسته رفت. این اقدامات اصلاحی باید مستمر بوده و جنبهای درونی و قلبی نیز داشته باشند.
قانتین؛ بندگان دوامآورنده در طاعت
بخش دیگری از دعا، قرار گرفتن در جمع «عبادک الصالحین القانتین» را خواستار میشود. «قانتین» به کسانی تفسیر شده که بر طاعت و بندگی خدا دوام میورزند. برای تبیین این مفهوم، داستانی از شیخ بهایی و یک نمازگزار روستایی نقل شده است که در آن، روستایی سادهدل، نماز را وسیلهای برای اعلام بندگی و عدم طغیان میداند.
رسیدن به مقام اولیای مقربین
درخواست نهایی در این فراز از دعا، قرار گرفتن در زمره «اولیائک المقربین» یا دوستان نزدیک خداست. نویسنده شرط این مقرب شدن را پیوند ذهن و عین، یا به عبارت دیگر، پیوند ایمان و عمل صالح میداند. بر این اساس، اولیای مقرب کسانی هستند که این ارتباط را محقق ساختهاند.
صفت «رأفت»؛ دستگیری مهربانانه در سختیها
دعای روز پنجم با فراز «بِرَأْفَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» به پایان میرسد. در تفسیر این بخش آمده است که کلمه «رأفت» حامل مفهوم صمیمیت، دلسوزی و دستگیری مهربانانه، به ویژه در اوقات سختی است. این صفت، صمیمیتر و نزدیکتر از «رحمت» دانسته شده و با حالت استغفار و اظهار خضوع در ابتدای دعا هماهنگتر قلمداد میشود. از سوی دیگر، صفت «رحیم» برای طلب رساندن نفع و جلب خیر به کار میرود.
منبع: Isna
سبک زندگی