خیامخوانی بوشهری: این کوزه چو من عاشق زاری بوده است؟

نکات کلیدی خبر
- رباعیات خیام با محوریت مفاهیم فانی بودن دنیا و غنیمت شمردن وقت
- آواز بوشهری بر پایه خواندن رباعیات خیام اجرا میشود
- این موسیقی بومی و آیینی استان بوشهر، مشهورترین موسیقی بومی این استان است
- رویکرد آن غنیمت شمردن دم، شادی و نقد روزگار است
- دو نمونه از رباعیات استفاده شده در متن آورده شده است
خیام و رباعیات ماندگار
خیام، شاعر نامآور کشورمان، رباعیات دلانگیز و آموزنده متعددی با خمیرمایه "کوزه" دارد. او دنیا را فانیتر از آنی میبیند که بتوان بدان دل بست؛ چرا که میداند همگان روزی به کام مرگ خواهند رفت و زیر خاک، با خاک یکی خواهند شد و سپس خمیر کارگاه کوزهگران! رباعیات او این واقعیت را به زیبایی هرچه تمام، مکرراً تصویر کرده است.
نمونههایی از رباعیات خیام
متن دو رباعی از خیام که در این آواز خوانده میشود:
*این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده ست*
*در بندِ سرِ زلفِ نگاری بوده ست*
*این دسته که بر گردنِ او میبینی*
*دستی ست که بر گردنِ یاری بوده ست*
*این قافلهٔ عمر عجب میگذرد*
*دریاب دمی که با طرب میگذرد*
*ساقی غم فردای حریفان چه خوری*
*پیش آر پیاله را که شب میگذرد*
آواز بوشهری و پیوند با خیام
خیامخوانی بوشهری، مشهورترین موسیقی بومی و آیینی استان بوشهر است که بر پایه خواندن رباعیات خیام با رویکرد غنیمت شمردن دم، شادی و نقد روزگار اجرا میشود.
سبک زندگی